Unua paĝo
Nia teamo
Kontaktoj
Pri ni

    ĉefpaĝo


Kvara eldono

Elŝuti 0.55 Mb.

Kvara eldono




paĝo9/9
Dato22.08.2017
Grandeco0.55 Mb.

Elŝuti 0.55 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

LAERTO

Naturo mia, kiu la plej multe Min devus instigadi al la venĝo, Nun estas jam kontentigita plene. Sed laŭ severaj leĝoj de l’ honoro Ne povas mi paroli pri paciĝo, Ĝis pli maljunaj homoj de honoro Decidos ke, savante mian nomon, La pacon noble povas mi akcepti. Ĝis tiu tempo mi la amon vian Akceptos per la koro, sed batalos.



HAMLETO

Volonte mi konsentas; kun konfido Mi nun batalos pro l’ honoro via. Nun donu la rapirojn, venu!



LAERTO

Venu!


HAMLETO

Mi volas esti kamp’ por via gloro; Sur mia nelerteco via arto Ekbrilu, kiel stel’ en nigra nokto.



LAERTO

Vi mokas, princo.



HAMLETO

Ne, je mia vorto!

 

REĜO

Nun donu la rapirojn, juna Osrik! Vi scias ja la veton, fil’ Hamleto?



HAMLETO

Ho, jes! Sed vi la gajnon de la veto Konfidis ne al tute ĝusta mano.



REĜO

Pro tio mi ne timas; mi ja vidis Skermadon de vi ambaŭ. Li allernis, Sed tial oni donis al ni cedon.



LAERTO (pesante rapiron en la mano).

Tro multepeza, mi alian volas.



HAMLETO

Mi prenas. Ĉiuj de egala longo? (Ili preparas sin al la skermado.)



OSRIK

Jes, via princa moŝto.



REĜO

La botelojn Da vino metu prete sur la tablon! Se en l’ unua fojo aŭ la dua! Hamleto trafos aŭ en tria fojo Rebatos la ekbaton, tiam tuj Ektondru laŭte ĉiuj pafilegoj; La reĝo tiam trinkos pro la sano De sia fil’ Hamleto kaj li ĵetos En la kalikon perlon, kies kosto Superos ĉion, kion ĝis nun havis La reĝoj de Danujo en la krono. Pretigu la kalikojn! La trumpeto Anoncu al tamburo, la tamburo Al la pafilegisto, pafilego Al la ĉielo, fine la ĉielo  Anoncu al la tero: nun la reĝo Pokalon malplenigas pro Hamleto!— Komencu do batalon; vi, juĝistoj, Atentu bone!



HAMLETO (al Laerto).

Venu do, sinjoro!



LAERTO

Mi estas preta, princo. (Ili skermas.)



HAMLETO

Unu!


LAERTO

Ne!


HAMLETO

Juĝistoj diru.



OSRIK

Vere, jes, trafite.



LAERTO

Nu, bone! Nun ankoraŭ unu fojon!



REĜO

Halt’! Donu vinon!—Nun, Hamleto mia, La perlo estas via. Vian sanon! Vi prenu la pokalon!

(Post la sceno estas aŭdataj trumpetado kaj pafoj de pafilegoj.)

HAMLETO

Ne, mi devas Antaŭe fini! (Al Laerto.) Venu! (Ili skermas.) Nun denove Trafite! Kion diras vi?



LAERTO

Tuŝite! Tuŝite, mi konfesas.



REĜO

Nia filo, Vi venkas.

 

REĜINO

Li varmiĝis, li laciĝis. Hamleto, prenu mian tukon, viŝu La ŝviton de la frunto! La reĝino Feliĉon vian trinkas nun!



HAMLETO

Patrino...



REĜO

Gertrudo, vi ne trinku!



REĜINO

Mi deziras, Permesu, mia edzo, mi vin petas.



REĜO (flanken.)

La vino venenita! Ŝi pereis!



HAMLETO

Patrino mia, mi ankoraŭ trinki Ne povas. Mi tuj finos.



REĜINO

Venu, filo, Mi viŝos vian ŝviton de l’ vizaĝo.



LAERTO

Nun mi lin trafas, reĝo.



REĜO

Mi ne kredas.



LAERTO (flanken).

Kaj tamen kontraŭ mia konscienco!



HAMLETO

Laerto, venu, nun la trian fojon! Vi ludas; mi vin petas, batu forte; Mi timas, ke vi faras kun mi ŝercojn.



LAERTO

Vi pensas? Bone! (Ili skermas.)

 

OSRIK

Sur la ambaŭ flankoj Nenia rezultato.



LAERTO

Nun vin gardu!

(Laerto vundas Hamleton; en la flameco de la batalado ili ŝanĝas la rapirojn kaj Hamleto vundas Laerton.)

REĜO

Disigu ilin, ili tro varmiĝis.



HAMLETO

Ne, ne, ankoraŭ unu fojon! (La reĝino svenas.)



OSRIK

Haltu! Rigardu la reĝinon!



HORACIO

Ambaŭ sangas.— Kiel vi fartas, princ’?



OSRIK

Kiel vi fartas, Laerto?



LAERTO

Ve! Mi estas nun kaptita Per la kaptilo mia propra! Juste Min mem perfido mia pereigis!



HAMLETO

Ha, la reĝino! Kio al ŝi estas?



REĜO

Ŝi svenas, ĉar ŝi vidas sangon.



REĜINO

Ne! La vino, ha, la vino! Ho, Hamleto! Ĝi estis venenita! Mi pereas! (Ŝi mortas.)



HAMLETO

Perfido! Krimo! Fermu tuj la pordojn! Elserĉi la krimulon! (Laerto falas.)

 

LAERTO

Jen, Hamleto: Li estas antaŭ vi. Vi jam pereis, Nenio en la mondo vin nun savos; Eĉ duonhor’ da viv’ al vi ne restas. La ilo de la krim’ en via mano Troviĝas! sciu, ho, Hamleto nobla, Ke la rapiro estis venenita. Kontraŭ min mem sin turnis mia ruzo: Rigardu, nun mi kuŝas, por neniam Leviĝi plu. Patrino via ankaŭ Nun venenita... Fino... Mi ne povas. La reĝo ĉion... Lia kulpo... Reĝo...



HAMLETO

La pinto ankaŭ estas venenita? Nu, faru do, venen’, laboron vian! (Trapikas la reĝon).



REĜO

Ho, helpu, helpu! Estas temp’ ankoraŭ!



HAMLETO (devigante la reĝon trinki el la pokalo).

Vi trinku, mortigisto, adultulo, Abomeninda, malbenita dano! Eltrinku la pokalon kun la perlo! Patrinon mian sekvu! (La reĝo mortas.)



LAERTO

Li meritis. Li la venenon miksis por ni ĉiuj. Hamleto nobla, antaŭ nia morto Ni kore nin pardonu reciproke! Mi liberigas vian konsciencon De l’ mort’ de mia patro, ankaŭ vi Pardonu min pro via morto! (Li mortas.)



HAMLETO

Dio Al vi pardonu plene! Mi vin sekvas.— Mi mortas, Horacio!—Nun adiaŭ,  Reĝino malfeliĉa!—Kaj vi ĉiuj, Vi tremas pro okazo la terura, Vi estas palaj mutaj atestantoj... Se mi nur havus tempon... Ha, la morto Arestas tre rapide... mi tre multe Al vi rakonti povus! Tiel estu! Mi mortas, Horacio, tamen vi, Vi vivas,—senkulpigu kaj klarigu Min kaj aferon mian al la homoj.



HORACIO

Ho ne! Mi nun ne volas resti dano, Mi ankaŭ apartenas al romanoj: Ankoraŭ restis vin’ en la pokalo...



HAMLETO

Ho ne, amiko! Se vi estas viro, Mi petas vin, ne tuŝu la pokalon! Ho, Dio! Kia nomo post mi restus, Se vi, la sola, kiu ĉion scias, Forlasus nun la mondon! Ho, amiko, Se vi min iam portis en la koro, Retenu vin ankoraŭ de l’ ĉielo Kaj vivu en la mondo abomena, Por savi mian nomon per rakonto De mia historio. (Oni aŭdas marŝon en malproksimeco kaj pafojn post la sceno.) Kia bruo?



OSRIK

La juna Fortinbras nun el Polujo Revenas post la venko kaj milite Salutas la senditojn de Anglujo.



HAMLETO

Mi mortas, Horacio! La veneno Jam la spiriton mian neniigas; Kaj la sciigon el Anglujo mi  Ne povas plu atendi; sed, amiko, Mi antaŭdiras, ke l’ elekto falos Sur Fortinbrason; kaj la voĉon mian Antaŭ la morto mi al li fordonas. Raportu al li tion ĉi kaj ankaŭ La tutan historion de la faktoj.— La resto do—silento! (Li mortas.)



HORACIO

Nobla koro Nun ĉesis bati! Kara mia princo, Adiaŭ! Bonan nokton! La anĝeloj Plej puraj al vi kantu dorman kanton!— Pro kio batas la tamburo? (Marŝo post la sceno.)

(Eniras Fortinbras, la senditoj de Anglujo kaj aliaj.)

FORTINBRAS

Kie Fariĝis la terura dramo?



HORACIO

Kion Vi volas vidi? Se ian malĝojon Aŭ mirindaĵon, tiam ĉesu serĉi.



FORTINBRAS

Ho, sangaj faroj! Ho, fiera morto, Kiela festo estas nun en via Palac’ eterna, se per unu fojo Vi tiom da oferoj reĝaj buĉis?



UNUA SENDITO

Terura vido! Ni kun la sciigoj El Anglolando venas tro malfrue. Nun estas surdaj la oreloj, kiuj Aŭskulti devus la raporton nian, Ke la ordono estas plenumita, Ke Rosenkranz kaj Güldenstern ne vivas. Nu kiu al ni diros: mi vin dankas?

 

HORACIO

Li certe ne, se li eĉ estus viva; Ĉar li mortigi ilin ne ordonis. Sed ĉar rapide post la sanga faro Revenis vi, (al Fortinbras) vi venke el Polujo, (al la senditoj) Vi el Anglujo,—tial nun ordonu Ke oni metu la mortintojn alte Sur katafalkon antaŭ la popolo Kaj mi rakontos al la nesciantoj, Kiele ĉio tio ĉi fariĝis. Vi aŭdos faktojn sangajn, nenaturajn, Vi aŭdos pri okazaj juĝofaroj Kaj pri mortigoj blindaj kaj pri mortoj, Kaŭzitaj de perfido kaj de ruzo, Kaj pri insidoj, kiuj returniĝis Kaj falis sur la kapon de l’ krimuloj. La tutan veron mi al vi raportos.



FORTINBRAS

Rapidas ni aŭskulti. Kaj kunvoku La regnajn prezentantojn al kunveno! Mi nun akceptas kun malgaja koro Feliĉon mian. Sur la danan tronon Mi havas rajtojn, mi ilin prezentos, Ĉar nun l’ okazo tion ĉi postulas.



HORACIO

Pri tio ankaŭ ion mi parolos; Pri tio ĉi raportos mi la voĉon De tiu, kies voĉon multaj sekvos. Sed ni rapidu kun la elektado, Ĉar la spiritoj estas nun ankoraŭ Tre forte incititaj, kaj intrigoj De malbonuloj povus nun facile Elvoki malfeliĉojn kaj konfuzojn.

 

FORTINBRAS

Kvar kapitanoj portu sur la trono La korpon de Hamleto: se li vivus, Sur ĝi li certe sidus la plej noble Kaj la plej reĝe. Ĉe l’ funebra iro Aperu plene la parad’ milita! Forprenu nun la korpojn! Tia vido Konvenus nur al kampo de milito. Ordonu nun komenci la pafadon!

(Funebra marŝo. Ĉiuj foriras, forportante la mortintojn. Oni aŭdas pafadon.)
KOLEKTO ESPERANTA APROBITA DE Do ZAMENHOF

FRANCUJO.—HACHETTE kaj Ko, 79, Boul. St-Germain, Paris



LIVRES D’ÉTUDE

Grammaire et Exercices de la langue Esperanto, par L. de Beaufront.

1

50

Corrigé de Grammaire et Exercices de la langue Esperanto, par L. de Beaufront

»

75

Commentaire sur la grammaire Esperanto, par L. de Beaufront

2

»

Texte synthétique des règles, préfixes, suffixes, expressions de l’Esperanto, traduction française en regard, par L. de Beaufront

»

50

Thèmes d’application, Lexicologie, Syntaxe, Formation des mots de l’Esperanto, vocabulaire des mots employés, par L. de Beaufront

2

»

Cours commercial d’Esperanto, par Marissiaux

1

50

Corrigé des exercices du Cours commercial d’Esperanto, par M. Marissiaux

1

»

L’Esperanto en dix leçons, par Th. Cart et Pagnier

»

75

Corrigés des Exercices de l’Esperanto en dix leçons, par Th. Cart et M. Procureur

»

50

Premières leçons d’Esperanto, par Th. Cart.

»

30

Dictionnaire Esperanto-Français, par L. de Beaufront

1

50

Structure du dictionnaire Esperanto. Réponse à beaucoup d’objections. (Teksto esperanta kaj franca), par L. de Beaufront

»

30

Vocabulaire Français-Esperanto et Vocabulaire abrégé Esperanto-Français, par Th. Cart, M. Merckens et P. Berthelot

2

50

Vocabulaire des mots spéciaux à la philatélie, par R. Lemaître

»

40




TEKSTOJ EN ESPERANTO

Brueys et Palaprat. Advokato Patelin, tradukita de J. Evrot

»

75

Devjatnin. Verkaro.

2

»

Diversaĵoj, rakontetoj tradukitaj de Soj Lallemant kaj Beau.

1

25

Ekzercoj de Aplikado, Leksikologio, Sintakso, Vortfarado Esperantaj, de L. de Beaufront.

1

»

Esperantaj prozaĵoj, de diversaj aŭtoroj.

2

50

Fundamenta Krestomatio de la lingvo Esperanto, de Dro Zamenhof.

3

50

Fundamento de Esperanto, de Dro Zamenhof

3

»

Godineau. La Kolorigisto-aerveturanto.

»

30

Hamleto, dramo de Shakespeare tradukita de Dro Zamenhof.

2

»

Komercaj leteroj, de P. Berthelot kaj Ch. Lambert

»

50

Kondukanto de l’ interparolado kaj korespondado kun aldonita Antologio Internacia, de Grabowski

2

»

Kurso tutmonda, de E. Gasse.

»

75

Labiche et Legouvé. Cikado ĉe Formikoj, unuakta komedio

»

60

La Fontaine. Elektitaj Fabloj, esperantigitaj de G. Vaillant

»

75

La Komerca sekretario, de Ros Sudria.

»

50

Leibniz. Monadologio, tradukita de E. Boirac.

»

60

Maistre (X. de). Vojaĝo interne de mia Ĉambro, tradukita de S. Meyer

»

75

Matematika terminaro kaj krestomatio, de R. Bricard

»

75

Molière. L’ Avarulo, tradukita de S. Meyer

»

75

—— Don Juan, tradukis Emile Boirac.

1

50

Norman. Poŝlibro Internacia, por Aferistoj, Turistoj, K. C.

2

»

Orzesko. La interrompita kanto, tradukita de Kabe.

»

75

Perrault (Ch.). Rakontoj pri Feinoj, tradukitaj de Sinjorino Sarpy.

1

»

Pola Antologio, elektis et tradukis Kabe.

2

»

Rakontoj kaj Fabeloj (el Esperantaj Prozaĵoj)

»

25

Sieroŝevski (Vaclav). La Fundo de l’ mizero, tradukita de Kabe

»

75

Virgilio. Eneido, kantoj I et II, tradukita de Dro Vallienne.

»

60
1   2   3   4   5   6   7   8   9


Elŝuti 0.55 Mb.


Elŝuti 0.55 Mb.