Unua paĝo
Nia teamo
Kontaktoj
Pri ni

    ĉefpaĝo


Enira antifono

Elŝuti 113.88 Kb.

Enira antifono




Dato17.03.2017
Grandeco113.88 Kb.

Elŝuti 113.88 Kb.

Paska 2 - C


DUA PASKA DIMANĈO


1 ENIRAJ RITOJ
ENIRA ANTIFONO (Ps. 104, 43) (starante)
A. Kaj la Sinjoro kondukis Sian popolon en ĝojo, Siajn elektitojn al libero kun kantoj. Haleluja.
C. En la nomo de la Patro kaj de la Filo, kaj de la Sankta Spirito.

A. Amen.

C. La favoro kaj la paco el Dio, nia Patro, kaj el nia Sinjoro Jesuo Kristo estu kun vi ĉiuj.

A. Kaj kun via spirito.
KONFESO DE PEKOJ
C. Gefratoj, inter nin, kiel en la lokon kie la Apostoloj estis, Jesuo venas por porti pacon kaj por donaci la Spiriton cele al la pardono de la pekoj. Ni preparu nin fidoplene por humile celebri ĉi-sanktajn misterojn.
(mallonga silento)
C. Vi, Kiu mortinte detruis la morton kaj renovigis la vivon, Kyrie, eleison.

A. Kyrie, eleison.

C. Vi, Kiu reviviĝinte anoncis la pacon al la mondo. Kyrie, eleison.

A. Kyrie, eleison.

C. Vi, Kiu donis al la Apostoloj Vian Spiriton por la pardono de la pekoj, Kyrie, eleison.

A. Kyrie, eleison.
C. Kompatu nin la ĉiopova Dio, kaj pardoninte niajn pekojn, Li gvidu nin al la eterna vivo.

A. Amen.
GLORO AL DIO
C. GLORO AL DIO EN LA ALTOJ

C.A. Kaj sur la tero paco al la homoj de Lia bonvolo.

Ni laŭdas Vin, ni benas Vin, ni adoras Vin, ni gloras Vin,

ni dankas al Vi pro Via granda gloro, Sinjoro Dio,

ĉiela Reĝo, Dio Patro Ĉiopova.

Sinjoro, Filo ununaskita, Jesuo Kristo.

Sinjoro Dio, Ŝafido de Dio, Filo de l' Patro;

Kiu forigas la pekojn de l' mondo, kompatu nin,

Kiu forigas la pekojn de l' mondo, akceptu nian petegon,

Kiu sidas dekstre de la Patro, kompatu nin.

Ĉar Vi sola estas sankta, Vi sola Sinjoro,

Vi sola Plejaltulo,

Jesuo Kristo, kun la Sankta Spirito: en la gloro de Dio Patro.

Amen.

JE LA KOMENCO DE LA LITURGIA ASEMBLEO
C. Ni preĝu. (silenta momento)
Dio, Kiu amas la senkulpecon kaj ĝin redonas, al Vi alligu la korojn de Viaj filoj: Vi, Kiu nin liberigis de la tenebroj de la spirito, ne permesu, ke ni ankoraŭ malapudiĝu de Via lumo.

Per Jesuo Kristo Via Filo, nia Sinjoro kaj nia Dio, Kiu vivas kaj regas kun Vi, en la unueco de la Sankta Spirito, dum ĉiuj jarcentoj da jarcentoj.

A. Amen.

2 LITURGIO DE LA PAROLO (sidante)
UNUA LEGAĴO
L. Benu min, ho Patro.

C. La profeta legaĵo lumigu nin kaj utilu al ni por nia savo.

L. Amen.
"La nombro de la kredantoj kreskis ĉiutage."
L. El la Agoj de la Apostoloj (5, 12-16).
La apostoloj faris multajn miraklojn kaj mirindaĵojn

meze de la popolo.

Ĉiuj kutime kuniĝis sub la portiko de Salomono.

Neniu alia kuraĝis aliĝi al ili;

sed la popolo havis grandan estimon por ili.
La komunumo pli kaj pli kreskadis,

ĉar kreskis ĉiutage la nombro de viroj kaj virinoj,

kiuj kredis je la Sinjoro.

La malsanuloj estis portataj eĉ en la placojn:

oni kuŝigis ilin sur litoj kaj brankardoj,

por ke, ĉe la preteriro de Petro, almenaŭ lia ombro tuŝu ilin.

Ankaŭ el la proksimaj urboj venis multaj al Jerusalemo,

portante malsanulojn kaj homojn turmentitajn de la diablo.

Kaj ĉiuj estis sanigitaj.
- Jen la parolo de Dio:

A. Al Dio estu danko!

RESPONSORIA PSALMO (Ps. 117 (118), 2-4, 13-15, 22-24)
L.
Psalmo Psalmoj (helena psalmos - laŭda kanto) estas himnoj de la hebrea religia poezio kaj preĝoj (el la Malnova testamento). Ili konsistigas la deknaŭan libron de la Malnova testamento, la Psalmaron. Oni atribuas la aŭtorecon de la psalmoj al la reĝo Davido (ĉirkaŭ 1000 a.K.)
Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona


kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

A. Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona

kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

L. Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona

kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

Liaj adorantoj proklamu:

"Lia mizerikordo daŭras eterne."

A. Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona

kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

L. Oni batis min kaj puŝis, por ke mi falu,

sed la Sinjoro min subtenis.

La Sinjoro estas mia forto kaj ĝojo,

Li fariĝis mia Savanto.

A. Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona

kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

L. La ŝtono, kiun forĵetis la konstruantoj,

fariĝis la fondamenta ŝtono.

Jen la tago, kiun donis la Sinjoro,

ni ĝoju kaj jubilu en ĝi.

A. Danku al la Sinjoro, ĉar Li estas bona

kaj lia mizerikordo daŭras eterne.

DUA LEGAĴO
L. Benu min, ho Patro.

C. La apostola legaĵo lumigu nin kaj utilu al ni por nia savo.

L. Amen.
"Mi estis mortinta, sed nun mi vivas por ĉiam."
L. El la libro de la Apokalipso de S. Johano Apostolo. (1, 9-11, 12-13, 17-19)
Mi estas Johano,

via frato en Jesuo kaj partoprenanto kun vi en la persekuto,

en konstanteco, en la pacienca atendado de la dia regno.

Mi estis ekzilita al insulo nomata Patmos,

pro la vorto de Dio kaj de la evangelio de Jesuo.

Iam, ekstaze, en la tago de la Sinjoro,

mi aŭdis malantaŭe fortan voĉon, kvazaŭ de trumpeto, dirantan:
"Kion vi vidas, skribu en la libro

kaj sendu ĝin al la sep Eklezioj, kiuj estas en Azio."

Mi turniĝis por vidi tiun, kiu parolis al mi,

kaj mi vidis sep orajn kandelabrojn;
La vidkapablo aŭ vida percepto estas tiu el la kvin sensoj, kiu ebligas percepton, observon, kaj analizon de onia medio per la ricevo kaj interpretado de lumo. La sensa organo estas la okulo -kiu konsistas el la okula globo kaj la pluaj organoj- estas la organo, kie registriĝas impresoj de videbla lumo, sed la vidprocedo inkluvizas ankaŭ agadojn en specifaj regionoj de la cerbo (vida kortekso): Tie la kolektitaj informoj analiziĝas kaj kunordiĝas laŭ formo, koloro, materialo, reliefo, ktp., kaj kompariĝas kun antaŭe memorigitaj bildoj. La vidkapablo estas celata precipe por perceptado de kontrasto, kaj per tio ankaŭ konturoj. La vidkapablo tial permesas vidadon de la konturoj de objektoj, iliajn distancojn kaj signife ĝi partoprenas en orientado en spaco. Por homo, vidkapablo estas la plej grava senso, kiu perceptigas proksimume 80 % da ĉiuj informoj pri la medio. Iuj uzas okulvitrojn por plibonigi sian vidkapablon. Oni kiu ne povas vidi, aŭ kiu preskaŭ ne povas vidi estas blinda.


meze de ili iun similan al la Filo de la Homo.

Lia vesto estis longa tuniko,

kaj cirkaŭ la brusto Li havis oran zonon.

Tuj kiam mi vidis lin, mi falis antaŭ Liaj piedoj, kvazaŭ senviva.

Sed Li metis Sian dekstran manon sur min, kaj diris: "Ne timu:

Mi estas la Unua kaj la Lasta.

Mi estas la Vivanto.

Mi estis mortinta, sed nun Mi vivas por ĉiam.

Mi havas la ŝlosilojn de la morto

kaj sub mia povo estas la mondo de la mortintoj.

Skribu do tion, kion vi vidis:

tion, kio nun okazas, kaj kio okazos en la estonteco".
- Jen la Parolo de Dio!

A. Al Dio estu danko!

AKLAMA KANTO (Jo 20, 29) (starante)
A. Haleluja, haleluja.

Ĉar vi vidis min, Tomaso, vi kredas - diras la Sinjoro.

Feliĉaj estas tiuj, kiuj ne vidis, kaj tamen kredas. Haleluja.

EVANGELIO
"Post ok tagoj Jesuo aperis, dum la pordoj estis fermitaj"
C. La Sinjoro estu kun vi.

A. Kaj kun via spirito.

C. El la evangelio laŭ Johano (20, 19-31)

A. Gloro estu al Vi, Sinjoro.
C. Kiam vesperis en tiu unua tago de la semajno,

la disĉiploj estis kune en la vespermanĝejo,

kun pordoj fermitaj pro timo antaŭ la Judoj.

Subite Jesuo venis, ekstaris meze de ili kaj salutis ilin:

"Paco estu kun vi!".

Poste Li montris al ili siajn manojn kaj sian flankon.

La disĉiploj ĝojis, vidante la Sinjoron.

Denove Jesuo diris al ili: "Pacon al vi!

Kiel la Patro sendis Min, tiel ankaŭ Mi sendas vin".

Kaj dirinte tion, Li elspiris sur ilin, kaj diris:

"Ricevu la Sanktan Spiriton:

kies pekojn vi pardonos, al tiuj ili estos pardonitaj;

kies vi ne pardonos, al tiuj ili ne estos pardonitaj".
Tomaso, nomata Didimo, unu el la dek du disĉiploj,

ne estis kun ili, kiam Jesuo venis.

La aliaj disĉiploj tiam diris al li: "Ni vidis la Sinjoron!"

Sed li deklaris:

"Se mi ne vidos en liaj manoj la truojn de la najloj,

se mi ne metos mian fingron tien,

kaj se mi ne tuŝos per la mano la vundon de lia brusto,

mi ne kredos".
Post ok tagoj la disĉiploj denove estis tie, kaj ankaŭ Tomaso kun ili.

La pordoj estis fermitaj.

Jesuo aperis, haltis en la mezo kaj salutis:

"Paco estu al vi!"

Poste Li diris al Tomaso:

"Etendu ĉi tien vian fingron kaj rigardu miajn manojn;

etendu vian manon kaj tuŝu mian vunditan bruston.

Estu ne plu nekredema, sed kredanta!"

Tomaso respondis al Li: "Mia Sinjoro kaj mia Dio!"

Jesuo diris al li:

"Vi kredas, ĉar vi Min vidis:

feliĉaj estas tiuj, kiuj ne vidis, kaj tamen kredas!"

Jesuo faris multajn aliajn miraklajn signojn antaŭ Siaj disĉiploj,

kiuj ne estis skribitaj;

sed ĉi tiuj estis skribitaj, por ke vi kredu,

ke Jesuo estas la Mesio kaj la Filo de Dio.

Se vi kredas je Li, pere de Li vi havos vivon.
- Jen la parolo de la Sinjoro.

A. Al Kristo estu laŭdo!

POST LA EVANGELIO (Ps. 148, 2-3)

A. Anĝeloj ĉiuj, laŭdu la Sinjoron,

ĉielaj aroj, laŭdu la Sinjoron.

Laŭdu Lin, suno kaj luno;

Lin laŭdu, steloj ĉielaj. Haleluja.
(sidante, oni aŭskultas la homilion)

C. Laŭdata estu Jesuo Kristo.

A. Ĉiam li estu laŭdata.

UNIVERSALA PREĜO
C. Gefratoj, ni alpreĝu Dion, Kiu neniam seniluziigis la fidon de Siaj filoj kaj Kiu difinis pacan atingopunkton por ĉia nia sufero.
L. Ni preĝu kune kaj diru: "Al ni donu la vivon, Sinjoro".

A. Al ni donu la vivon, Sinjoro.

L. Por la Eklezio: por ke ĝi sukcesu ĉien ajn kaj efike porti la Paskan Kristan saluton, kiu anoncas la pardonon de la pekoj kaj la feliĉon al tiuj, kiuj kredas: ni preĝu.

A. Al ni donu la vivon, Sinjoro.

L. Por ĉiuj popoloj: por ke la profundaj vundoj, kiuj signas ilian historion resaniĝu je la lumo de la kristana Pasko kaj lokon lasu al futuro paca: ni preĝu.

A. Al ni donu la vivon, Sinjoro.

L. Por tiuj, kiuj antaŭ la forto de la malbono ne plu kredas je la Dia amo: por ke ili komprenu, ke la Sinjoro, Kiu agas pacience kaj kompateme por alkonduki ĉiujn al la savo, jam antaŭvidis la finon de ĉia malbono: ni preĝu.

A. Al ni donu la vivon, Sinjoro.

L. Por nia komunumo: por ke nia kredo daŭran nutradon trovu en la celebrado de la morto kaj de la resurekto de Jesuo kaj iĝu nevenkebla antaŭ kiu ajn tento: ni preĝu.

A. Al ni donu la vivon, Sinjoro.

(aliaj intencoj)



KONKLUDE DE LA LITURGIO DE LA VORTO
C. Ho Patro pardonema, Kiu estas fidela laŭ Via amo al ni, kaj je ĉiu reveno de la Paska festo plivivigas la kredon de la popolo al Vi konsekrita, plivigligu la donacon de la vivo, por ke ĉiuj Viaj filoj komprenu, kiu Spirito ilin naskis kaj kia valora sango ilin elaĉetis. Per Kristo nia Sinjoro.

A. Amen.

3 EŬKARISTIA LITURGIO
RITO DE LA PACO
Laŭ la instigo de la Sinjoro, antaŭ prezenti sur la altaro niajn donacojn, ni interŝanĝu pacosignon.

DONACOFERO (sidante)
C. Ho Patro ege pardonema, akceptu ĉi panon por ke ĝi fariĝu korpo de Kristo, Via Filo.

A. Amen.

C. Ho Patro ege pardonema, akceptu ĉi vinon por ke ĝi fariĝu sango de

Kristo, Via Filo.

A. Amen.

KREDO-KONFESO (starante)
C. Gefratoj, por celebri fruktoporte la Eŭkaristion, sakramenton de la unueco de la Eklezio, ni kune konfesu la katolikan kredon:
C. MI KREDAS JE UNU DIO,

C.A. la Patro ĉiopova, Kreinto de la ĉielo kaj de la tero,

de ĉiuj aĵoj videblaj kaj nevideblaj.

Kaj je unu Sinjoro Jesuo Kristo,

ununaskita Filo de Dio,

kaj el la Patro generita antaŭ ĉiuj jarcentoj.

Dio el Dio, Lumo el Lumo,

Dio vera el Dio vera,

generita, ne kreita, samsubstanca kun la Patro:

per Kiu ĉio estas farita.

Kiu por ni homoj kaj por nia savo

descendis de la ĉieloj.

(Oni klinas la kapon, ĝis: "fariĝis homo")



Kaj per la Sankta Spirito Li enkarniĝis

el Maria, la Virgulino, kaj fariĝis homo.

Krucumita por ni sub Poncio Pilato,

Li mortis kaj estis entombigita.

La trian tagon Li resurektis laŭ la Skriboj,

ascendis al la ĉielo kaj sidas dekstre de la Patro.

Kaj Li revenos kun gloro,

juĝi la vivantojn kaj la mortintojn,

kaj Lia regno estos senfina.

Mi kredas je la Sankta Spirito, Sinjoro kaj Viviganto,

kiu devenas de la Patro kaj de la Filo.

Kiu kun la Patro kaj la Filo same estas adorata kaj glorata;

Kiu parolis per la profetoj.

Kaj je unu Eklezio: sankta, katolika kaj apostola.

Mi konfesas unu bapton por la pardono de la pekoj.

Kaj mi atendas la reviviĝon de la mortintoj,

kaj la vivon en la estonta mondo. Amen.

ORACIO PRI LA DONACOJ
C. Turnu bonvoleme la rigardon, ho Dio, al la donacoj, kiujn al Vi oferas kun ĝojo Via Eklezio, kaj faru el ili sakramenton de savo por tiuj, kiuj ilin ricevas kun fido. Per Kristo nia Sinjoro.

A. Amen.

PREFACO
C. La Sinjoro estu kun vi.

A. Kaj kun via spirito.

C. Leviĝu viaj koroj!

A. Ni havas ilin ĉe la Sinjoro.

C. Ni danku al la Sinjoro, nia Dio.

A. Estas inde kaj juste.
C. Vere estas inde kaj juste Vin danki, ho Dio senfine kompatema. La Sinjoro Jesuo, pere de la mistero de la Pasko nin konvinkis forlasi ĉian difekto-montran malnovaĵon por ke ni iru laŭ la nova realo de la Spirito. Tiamaniere estas al ni donita la oportuno preterpasi ĉian teruran riskon de eterna morto, kaj por la kredantoj estas gardata la ĝojiga espero de vivo senfina. Pro ĉi tiu Via donaco, ho Patro, en la pleneco de la Paska ĝojo, ekzultadas la homaro sur la tuta tero, kaj kun la asembleo de la anĝeloj kaj de la sanktuloj, ĝi ĥore kantadas la himnon de Via gloro:

C.A. SANKTA, SANKTA, SANKTA estas la Sinjoro, Dio de legiaroj.

Plenas de Via gloro la ĉielo kaj la tero.

Hosana en la altoj!

Benata, kiu venas en la nomo de la Sinjoro.

Hosana en la altoj!
(oni surgenuiĝu)

(Kun etenditaj manoj, la celebranto diras:)


C. Vere Sankta Vi estas, Sinjoro, fonto de ĉiu sankteco.
(La celebranto kunigas la manojn, kaj, etendante poste ilin super la pano kaj la kaliko, diras:)
Ni petas do:

sanktiĝu ĉi tiujn donacojn per la roso de Via Spirito,
(Li kunigas la manojn kaj krucosignas la oferaĵojn, aldonante:)
por ke ili fariĝu por ni la Korpo kaj la Sango

de nia Sinjoro Jesuo Kristo.
(La celebranto kunigas la manojn.

En la sekvaj formuloj la vortoj de la Sinjoro estu prononcataj klarvoĉe, laŭ la postulo de ilia signifo.)


Kiam Li estis fordononta sin memvole al la Pasiono,
(La celebranto prenas la panon, kaj tenante ĝin super la altaro, daŭrigas:)

Li prenis la panon

kaj dankante rompis kaj donis ĝin al siaj disĉiploj,

dirante:
(li iomete kliniĝas)
Prenu kaj manĝu el ĝi vi ĉiuj:

ĉar tio estas mia korpo,

kiu por vi estos oferdonata.
(La celebranto montras al la popolo la konsekritan hostion, remetas ĝin sur la patenon, kaj surgenue adoras.

Poste li daŭrigas:)


Simile post la vespermanĝo,
(li prenas la kalikon kaj, tenante ĝin iomete super la altaro, aldonas:)
prenante ankaŭ la kalikon kaj denove dankante,

Li donis ĝin al siaj disĉiploj, dirante:
(li iomete kliniĝas)
Prenu kaj trinku el ĝi vi ĉiuj:

ĉar tio estas la kaliko de mia sango,

de la nova kaj eterna testamento,

kiu por vi kaj por multaj estos verŝata

por forigo de la pekoj.
Faru tion je mia rememoro.
(La celebranto montras la kalikon al la popolo, remetas ĝin sur la korporalon, kaj surgenue adoras.

Poste li diras:)


C. Jen la mistero de la kredo!

A. Ni anoncas Vian morton, Sinjoro, kaj konfesas Vian resurekton,

ĝis kiam Vi revenos en gloro.
(Etendante la manojn, la celebranto diras:)
C. Memorante pri Lia morto kaj resurekto, ni oferas al Vi, Sinjoro,

la panon de vivo kaj la kalikon de la savo,

dankante, ke Vi konsideris nin indaj

stari antaŭ Vi kaj servi al Vi.

Kaj humile ni petegas

ke, partoprenante en la korpo kaj la sango de Kristo,

ni unuiĝu per la Sankta Spirito.
Rememoru, Sinjoro,

Vian Eklezion disvastigitan tra la tuta mondo

kaj perfektigu ĝin en la karitato

kune kun nia Papo .................

nia Episkopo ................., kaj la tuta klerikaro.
(En la meso por mortintoj oni povas aldoni:)

C. Memoru pri Via servant(in)o .................

kiun Vi hodiaŭ vokis al Vi el ĉi tiu mondo.

Bonvolu, ke li (ŝi),

kiu estis similigita al Via Filo en la morto,

ankaŭ similiĝu en lia resurekto.
Memoru ankaŭ niajn gefratojn,

kiuj endormiĝis en la espero pri la resurekto,

kaj ĉiujn, kiuj mortis en Via kompato;

kaj akceptu ilin en la lumon de Via vizaĝo.
Kompatu nin ĉiujn, ni petas,

ke kun la beata Dipatrino virga Maria,

kun la beataj apostoloj kaj kun ĉiuj sanktuloj,

kiuj surtere plaĉis al Vi,

ni meritu partopreni la eternan vivon, laŭdi kaj glori Vin.
(La celebranto kunigas la manojn)
Per Via Filo Jesuo Kristo.
(Tiam la celebranto prenas la patenon kun la hostio kaj la kalikon kaj, ambaŭ levante, diras:)
Per Kristo, kun Kristo kaj en Kristo,

al Vi, Dio Patro ĉiopova,

en unueco kun la Sankta Spirito,

estu ĉiu honoro kaj gloro eterne.

A A. Amen.

4 RITO DE KOMUNIO
JE LA DISPECIGO DE LA PANO (. Joh. 20, 19-20)
A. Jesuo reviviĝinta, nia Sinjoro, aperis inter siaj disĉiploj kaj diris: "Paco al vi", haleluja.

Vidante la Sinjoron, la disĉiploj estis plenigitaj je ĝojo, haleluja.
C. Obeante la vorton de la Savinto kaj formitaj de lia Dia instruo, ni kuraĝas diri:
C.A. PATRO NIA, Kiu estas en la ĉielo,

sanktigata estu Via nomo.

Venu Via regno.

Fariĝu Via volo, kiel en la ĉielo, tiel ankaŭ sur la tero.

Nian panon ĉiutagan donu al ni hodiaŭ

kaj pardonu al ni niajn ŝuldojn,

kiel ankaŭ ni pardonas al niaj ŝuldantoj.

Kaj ne konduku nin en tenton, sed liberigu nin de la malbono.
(Kun etenditaj manoj, la celebranto daŭrigas:)
C. Liberigu nin, ni petas, Sinjoro, de ĉiuj malbonoj;

donu favore pacon en niaj tagoj,

por ke, helpitaj de Via kompato,

ni estu ĉiam liberaj de la peko

kaj sekuraj kontraŭ ĉiu danĝero,

atendante la beatan esperon

kaj la alvenon de nia Savanto, Jesuo Kristo.

A. Ĉar Via estas la regno kaj la potenco, kaj la gloro eterne.
C. Sinjoro Jesuo Kristo, Kiu diris al Viaj apostoloj:

"Pacon mi lasas al vi, mian pacon mi donas al vi",

ne atentu niajn pekojn, sed la fidelecon de Via Eklezio;

kaj degnu laŭ Via volo pacigi kaj unuigi ĝin.

Vi, Kiu vivas kaj regas eterne.

A. Amen.
C. La paco kaj la komunio de nia Sinjoro, Jesuo Kristo, estu kun vi ĉiam.

A. Kaj kun via Spirito.
C. (mallaŭte)

La akcepto de Via Korpo kaj Sango, Sinjoro Jesuo Kristo,

ne fariĝu por mi juĝo kaj kondamno,

sed pro Via kompato, ĝi utilu al mi

kiel gardilo kaj kuracilo por mia animo kaj korpo.
(La celebranto genufleksas, prenas la hostion kaj, tenante ĝin iom super la pateno, sin turnas al la popolo kaj diras klarvoĉe:)
C. Jen la Ŝafido de Dio,

jen tiu, kiu forigas la pekojn de la mondo.

Beataj la alvokitaj al la festeno de la Ŝafido.
(Kaj, kun la popolo, li aldonas unufoje:)
C.A. Sinjoro, mi ne estas inda, ke Vi eniru sub mian tegmenton,

sed diru nur unu vorton kaj resaniĝos mia animo.
C. La korpo de Kristo gardu min por la eterna vivo.

C. La sango de Kristo gardu min por la eterna vivo.
(Tiam la celebranto prenas la patenon aŭ hostiujon, iras al komuniigontoj kaj montras al ĉiu el ili hostion iom levitan, dirante:)
C. La korpo de Kristo.
(La komuniiĝanto respondas:)
K. Amen.
C. Tion, kion ni prenis per la buŝo, Sinjoro, ni akceptu per pura menso;

kaj la portempa donaco fariĝu por ni la eterna savilo.

KOMUNIA ANTIFONO (Joh. 20, 27)
A. Etendu vian manon - diras Jesuo al Tomaso - kaj ekkonu la vundojn de la najloj, haleluja, kaj ne estu nekredema, sed kredanto. Haleluja, haleluja, haleluja.

ORACIO (starante)
C. Ni preĝu: (silenta momento)

Disdonu abunde, ho Dio, al niaj koroj la gracon de la Paskaj sakramentoj, por ke tio kapabligu nin akcepti la riĉecon de la releviĝinta vivo. Per Kristo nia Sinjoro.

A. Amen.

KONKLUDAJ RITOJ
C. La Sinjoro estu kun vi.

A. Kaj kun via Spirito. Kyrie eleison, Kyrie eleison, Kyrie eleison.

C. Kliniĝu por la beno.

Dio, Kiu per la releviĝo de la Kristo starigis nian savon kaj nin igis filoj Liaj, donu al vi la feliĉon de Lia beno.

A. Amen.

C. La Elaĉetinto, Kiu donis al ni la donaĉon de la vera libero, igu vin partopreni en la heredaĵo eterna.

A. Amen.

C. Estu vi, kiuj pere de la bapto kun Li releviĝis en la kredo, kapablaj konkeri, per vivo sankta, la eblecon Lin iam renkonti en la ĉiela patrujo.

A. Amen.

C. Kaj la beno de Dio ĉiopova, la Patro kaj la Filo kaj la Sankta Spirito,

descendu sur vin, kaj kun vi ĉiam restu.

A. Amen.

C. Ni foriru en paco.

A. En la nomo de Kristo.






Elŝuti 113.88 Kb.


Elŝuti 113.88 Kb.