Unua paĝo
Nia teamo
Kontaktoj
Pri ni

    ĉefpaĝo


1 Kolektiĝas pacaj batalantoj

Elŝuti 0.65 Mb.

1 Kolektiĝas pacaj batalantoj




paĝo22/30
Dato14.03.2017
Grandeco0.65 Mb.

Elŝuti 0.65 Mb.
1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   ...   30

Esperanto estas akceptita en publika instruado.


Homoj, kiuj simpatias kun la ideo de la Lingvo internacia en ili estas pli, ol oni ĝenerale supozas demandas nin esperantistojn senĉese : Kial oni ne enkondukas Esperanton en la lernejojn ?   Malfacile estas komprenigi al ili, ke tio estas malrapida procezo, nur parte jam funkcianta. La problemo  Esperanto kaj lernejo « estas tre komplika afero, ĉe kiu necesas forigi sennombrajn barojn. Se decidus nur la patrinoj kiuj sentas hejme la malfacilaĵojn de la fremdlingva instruado kaj kun sen hipokriteco sopiras al la paca kunvivado de la popoloj, la afero irus pli rapide kaj pli facile. La virinoj malpli scias ol la viroj, sed pli komprenas.

Granda baro por ĉiuj reformoj en la lernejoj estas iliaj tradicia stabileco. Pro tro multaj lernobjektoj kaj pro la troŝarĝo de la lernejoj estas malfacile enŝovi nova objekto, ekzemple Esperanto, sen la forigo aŭ almenaŭ stumpigo de alia. Tio kaŭzas komprenble indignon ĉe la trafitaj personoj. Pro tiaj kaj aliaj malfacilaĵoj la respondeculoj ne okupas sin volonte kun nia problemaro. La neceso de reformo de la lingva instruado, la evoluo de la internaciaj rilatoj kaj la premo de la malsupre estas faktoroj, kiuj postulas klaran decidon. La ĝisnunaj spertoj en diversaj landoj montras similecon en la normala disvolviĝo de rilatoj inter la lernaja instanco kaj Esperanto, de komencaj rekonoj ĝis la fina akcepto. La ŝato rekonas formale la lingvon internacian unue per tio, ke oni sendas ekz. oficialan reprezentanton al Esperanta kongreso kaj grava konferenco ; oni disponigas lernejajn ĉambrojn al esperantaj kursoj ; la komunumo pagas la prelegantojn ; oni dekretas, ke en destinitaj lernejoj sub precizaj kondiĉoj estas eble instrui Esperanton kiel nedevigan, fine kiel deviga instruobjekto.

Tiun evoluon iniciatas, akompanas kaj akcelas la aktivan laboron de Esperantoj.

Celkonscia kaj serioza propagando zorgas per prelegoj, gazetaj artikoloj kaj popularaj broŝuroj, per ekspozicioj kaj kulturaj aranĝoj por la popularigo de nia ideo ; la organizaĵo zorgas por kvalitaj esperantaj lernolibroj de Esperanto, zorgas pri la ekzamenkomisonoj. En la kadro de Esperanto institutoj. Nur la base de tiuj preparlaboroj, kiujn kutime akompanas sukcesojn en la lernejoj, sekvas la decidajn rezultojn : la edukaj instancoj zorgas mem pri la konfirma kvalifiko de la instruistoj de Esperanto, la ekzamekomisionoj fariĝas ŝatajn aŭ trapenetras ĝin Pedagogiaj akademioj aŭ similaj alternejoj, la fakultatoj kreas katedron por esperantologio kaj interlingvistiko. La ĉefa zorgo de esperantaj organizaĵoj estas nun, ke esperanto en la lernejoj ne rigidiĝu, sed transprenu sian utilan funkcion en la socio. Por la lernaj instancoj estas grava, ke la rezultoj en la lernejoj estus bonaj. Ju pli da ekzaminataj instruistoj, des pli da esperantaj klasoj, des pli da homoj, scipovantaj la lingvon internacian. Ju pli internacie Esperanto penetros en la lernejojn, des pli signifoplena fariĝos ĝia valoro. Nur paralela instruado en multajn lernejoj de multaj landoj ebligos praktikan uzadon kaj forigos por ĉiam la timon de malprogreso.45

Kio nova ! Nun, 28 landoj tra la tuta mondo esperantakurso estas instruita kiel aliaj naciaj longvoj. 150 universitatoj instruas en esperanto kaj 600 lernejoj de la duagrada uzas esperanton kiel nacian lingvo. Por tion atingi, la esperantaj organizaĵoj devas larĝskale koncentri en oportunaj circonsanoj sian laboron jene : 1-e konvenki la lernejajn instancojn, ke Esperanto kiel baza lingvoj kaj kiel kompletiga lingvo ideala rimedo por akiro de tiuj gravaj celoj, kiujn propagandas la Unuiĝintaj Nacioj kaj UNESKO ; 2-e mobilizi la plej larĝajn popolamasojn, ke ili subtenu la celadon de la esperantaj organizaĵoj ; 3-e akiri kiel ĉefajn apogantojn de la ideo Esperanto en la lernejojn la instruistaron, kiu dediĉu sinamase el studado de Esperanto kaj helpu per Esperanto kontribui al la evoluo de la internacia kultura kunlaboro, al la amikeco kaj kompreniĝo inter la popoloj. Iuj pensos, ke esperanta projekto kiun neniam lanĉita iliaj radikoj en la instruado en diversaj landoj kiun tiun senton eniris antaŭ, ke tiu vento blovas al niaj landoj. Enkonduki esperanta programo en lernejoj, ne estas ideo kiu aperas hodiaŭ. Ĝi datumas delonge.

En 1938, la Ministro de la Nacia Edukado, per cirkulero de la 11-a de Oktobro, decidis rekomendi al ĉiuj direktoroj de publikaj instruejoj, nedevigan instruon de Esperanto. Li ne opiniis, ke deviga instruado estu jam ebla, sed li pensis, ke oni devas kutimigi la lernantojn al lingvo kapabla « faciligi la rilatojn tiel inter la intelektuloj, kiel inter la komercistoj kaj teknikistoj de la diversaj nacioj ». 



Parizo, la 11-an de Octobro 1938

Nacia edukado Ministro

Al Signoroj legistoj

Mia komplezo estas alvokita, al diversaj reprenoj , sur la profito kiun prezentas, de nun, kaj prezentos ankoraŭ plie en estonteco, la scipovo de la helpa lingvo esperanto, ofendiĝema faciligi la rilatojn ankaŭ por la bonesti inter la intelektuloj, inter komercantoj kaj teknikistoj de diverasj landoj.

Mi honoras konatigi al vi, ke al mi ŝajnas dezirabla faciligi la disvolvadon pri esperantistoj kursoj.

Ja, ne estas demando instrui Esperanton je la placo sur horaro pri devigaj studadoj en niaj lernejoj de la dua grado kaj en niaj teknikaj lernejoj. Sed se fakultativaj esperantstudadoj povas esti titolitaj, tie mi vidos profitojn. Oni povas akcepti kiel direktitan liberan tempon.

Mi estos al vi devigita porti tiujn instruitecojn al la kono de lernejestroj de via akademio.

Permese

Le Direktoro de la teknika instruado. Le Direktoro de la dua grado

Luc CHATELET.

La Ministro montris, tiel, belan ekzemplon de inteligenta kompreno pri la bezonoj de l’moderna vivo. Li estus tamen, laŭ ni, farinta geston pli efikan, se li decidus aranĝi instruon de Esperanto kiel direktita libera tempo almenaŭ en la duagrado, nur por dudek horoj ĉiujare, tiuj dudek horoj, efektive, sufiĉus por doni al la lernantoj tian scion de la lingvo, ke ili havus la deziron daŭrigi solajn studadon, kies intereso tuj pruviĝus al ili gravegan.

Ĉiukaze, la cirkulero de Ministro, kiu ne hezitis proklami la grandan utilecon de internacia lingvo, kaj la realan profiton akirotan de ĝia lernado, jam alkondukis kelkan nombron da lernejestroj al starigado de esperantaj kursoj. Tiuj kursoj estus certe multiĝintaj en tuta Francujo, se la milito ne intervenus kaj provizore ĉesigus ĉiun similan iniciaton, formale malpermesitan de la okupantaj aŭtoritatoj.

Tuj post la Liberiĝo, kelkaj liceoj jam sciigis nin, ke ili bezonas instruistojn por rekomenci esperantajn kursojn.


1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   ...   30


Elŝuti 0.65 Mb.


Elŝuti 0.65 Mb.