Unua paĝo
Nia teamo
Kontaktoj
Pri ni

    ĉefpaĝo


1/ apero de Esperanto 1903 1914

Elŝuti 2.03 Mb.

1/ apero de Esperanto 1903 1914




paĝo2/55
Dato15.03.2017
Grandeco2.03 Mb.

Elŝuti 2.03 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   55

Rapport publié dans le numéro 52 de la informilo – 4éme trimestre 1985



Un document datant de 1905
LE GROUPE de NANCY SE REUNIT A LA VEILLE DU CONGRES UNIVERSEL DE BOULOGNE sur MER
Note du rédacteur : Ce texte fait suite à l'excellent article de notre "arĉiviste" vandopérien J.L. Thibias article paru dans le no 50 de la INFORMILO.
ASSEMBLEE GENERALE ORDINAIRE ET EXTRAORDINAIRE DU 10 FEVRIER 1905

A 8h 1/2 du soir, 24, rue des Carmes.


Etaient présents : MM Le Monnier, président - Maresquelle, secrétaire - Frécot, trésorier - Dr Noël - M. Verain, - J. Daum et quelques membres actifs ou associés,

MM Miĉels, Gain et Gutton s'étaient excusés par lettre.


Le président déclare la séance ouverte et prononce son allocution. Il fait l'éloge de 2 membres du Comité décédés dans la courant de l'année : M. Le colonel Moretti et le Dr Friot, ancien Vice-président du groupe, puis il annonce le projet de Congrès qui devra réunir au mois d'août à Boulogne-sur-Mer les délégués des groupes Espérantistes du monde entier. Il invite les Espérantistes de Nancy à témoigner à cette importante manifestation tout l'intérêt qu'elle mérite.
Le Président donne la parole au secrétaire pour la lecture de son rapport annuel. M. Maresquelle donne un rapide aperçu de l'état de l'Espéranto dans le monde, en France et à Nancy. Partout, les progrès que fait l'idée de la langue Internationale et la diffusion de l'Espéranto lui-même sont de plus en plus satisfaisants, en Angleterre, en Allemagne, aux Etats-Unis même, en France en particulier. Le secrétaire termine son rapport par quelques paroles de regret adressées à la mémoire de MM Moretti et Friot et par un appel pressant en faveur du Congrès de Boulogne-sur-Mer.
Le Président donne la parole à M. Frécot, trésorier. Celui-ci présente un compte-rendu très détaillé de l'exercice 1904, d'où il résulte que l'encaisse au commencement de 1905 n'est sensiblement que la moitié de l'encaisse au commencement de 1904. Il établit ensuite un budget approximatif des recettes et des dépenses pour 1905 qui fait prévoir que le budget de 1906 ne sera guère que de 330,00 F. (ou 990,00 F... la graphie du nombre étant assez peu lisible - JL. Th.), en admettant que le nombre des membres ne diminue pas sensiblement. La conclusion de M. Frécot s'impose : il faut recruter au groupe le plus d'adhérents possible, actifs ou associés.
L'ordre du jour porte ensuite : élection de 5 membres du Comité : MM Le Monnier, Maresquelle et Vérains sont membres sortants rééligibles ; MM Moretti et le Dr Friot sont décédés, MM Le Monnier, Maresquelle et Vérain sont réélus membres du Comité, MM Nieger et Gaiffe sont élus membres du Comité en remplacement de MM Moretti et Friot.
La séance de l'Assemblée Générale ordinaire est levée. Peu après, M. le Président déclare ouverte la séance de l'Assemblée générale extraordinaire, l'Assemblée extraordinaire est appelée à statuer sur les décisions prises provisoiresment l'an dernier au cours de l'Assemblée générale ordinaire. Ces décisions consistaient en modifications statutaires que seule l'Assemblée générale extraordinaire a le droit d'adopter ou de rejeter. La principale de ces décisions était d'ajouter 6 membres nouveaux aux 6 membres primitifs du Comité : il s'agissait d'adjoindre aux Espérantistes de la première heure 6 membres qui au cours de la première année s'étaient montrés actifs, dévoués et compétents. Ces membres nouveaux étaient : MM Frécot, Dr Noël, Gutton, J. Daum, Vérain, Moretti (ce dernier aujourd'hui décédé). Cette décision est adoptée par l'Assemblée générale extraordinaire : MM Frécot, Dr Noël, Gutton, J. Daum et Vérain sont élus définitivement membres du Comité.
Quelques autres ĉangements avaient été proposés :
D'après l'article V modifié, tous les membres du groupe, actifs ou associés, seraient affiliés à la S.F.P.E. (Société Française pour la Propagation de l'Espéranto). Cette proposition est rejetée par l'Assemblée : les membres associés du groupe de Nancy ne seront pas affiliés à la SFPE et resteront purement locaux.

La proposition de réduire la cotisation du membre actif de 6F à 5F, celle de membre bienfaiteur de 10F à 6F est adoptée.

Dans l'article VII, l'Assemblée approuve le remplacement des mots 1er février par les mots 1er mars : on accorde ainsi au trésorier un mois de plus pour recouvrer les cotisations.

Dans l'article XVI, l'Assemblée décide d'ajouter le mot "Française au mot "Société" selon le titre nouveau que s'est donnée la société pour la propagation de l'espéranto.


Après s'être prononcée sur les décisions prises provisoirement l'an dernier, l'assemblée extraordinaire est appelée à examiner la seconde question portée à l'ordre du jour : proposition tendant à porter à deux le nombre de vice-présidents. Le comité estime qu'il serait bon d'avoir pour vice-présidents 2 hommes qui pourront rendre de grands services à la cause, l'un par ses relations avec la municipalité et les sociétés de tourisme, sa notoriété et sa bonne connaissance de l'Espéranto, l'autre par ses travaux espérantistes, par sa maîtrise de la langue, par ses rapports avec les meilleurs Espérantistes français. L'assemblée extraordinaire approuvant les explications du Comité décide que le nombre des vice-présidents du G.E.N. sera porté à deux
La séance est levée à 10h.

Le Secrétaire - M. Maresquelle


(Note du rédacteur J.L. Thibias en 1986) Ce Congrès de Boulogne-sur-Mer allait avoir une énorme répercussion sur le développement ultérieur de la langue...En dehors de la participation physique du créateur de l'espéranto, le docteur Zamenhof lui-même... on allait pouvoir, et ce pour la première fois, constater concrètement si l'espéranto fonctionnait vraiment. Ce fut un "triomphe"...688 participants de 20 nations venaient de mettre à mal la "Tour de Babel"....

Nous ne pouvons que recommander à nos lecteur l'irremplaçable et exhaustive "HISTORIO DE ESPERANTO" de L. Courtinat....En vente au service de librairie de la fédération.
000000000000000000000000000000000
2/ post la unua granda milito en Loreno kaj Alzaco -1926-1927
Inter la malfeliĉaj sekvoj de la milito (1914-18) ni, esperantistoj, bedaŭras la malaperiĝon de la jam grava nancia grupo de SFPE. Kelkaj esperantistoj izolitaj en Nancy fine konatiĝis unuj la aliajn kaj celis revivigi la grupon esperantan. Ïvidataj de s-ro Laignier, advokato, ili zorgis pri propagando. Dank'al la bonvolo de s-ro Laurent, dekano ĉe la fakultato literatura, profesoro Schmitt povis fari publikan prelegon jaŭdon 25an de marto 1926.

Jen kion skribis la gazeto Est républicain: " jeudi soir devant une assistance nombreuse et vivement intéressée, mr Schmitt, professeur, a fait l'exposé de l'état actuel de l'Espéranto. Mr Dutil, en quelques phrases d'un tour fort agréable, présenta le conférencier. Mr Schmitt, après avoir parlé de la nécessité d'une langue internationale, écarta le ĉoix d'une langue morte ou d'une langue nationale vivante. Il exposa les qualités que l'on peut demander à une langue artificielle et montra par de nombreux exemples que l'Espéranto les possède toutes. Mais, ce qui est plus important que tout, c'est la vie intense actuelle de l'Espéranto qui se développe dans tous les milieux. Toute personne désireuse d'étudier cette langue ou de favoriser sa diffusion pourra s'inscrire chez mr Weigel, 92, grande rue à Nancy."

Certa nombro da personoj enskribiĝis kaj kerno de esperantistoj denove ekzistis en Nancy. De tiam la intermilita esperanta movado en Nancy ekiris antaŭen

En 1926 la restarigita nancia grupo . rilatis kun esperantaj organismoj: " S.F.P.E. (Société Française pour la Propagation de l'Espéranto" kaj ĝia orienta federacio.

SPFE komisiis profesoron Cart, prezidanton de la Esperanta Akademio por prelegi en Nancy en la ĉambrego "salle Poirel" la 19an de decembro.

En 1927 la 3an de aprilo, kiel delegito de la nanciaj samideanoj, s-ro Hug ĉeestis la kongreson de la orienta federacio en la alzaca urbo Sélestat. Lia raporto sciigas, kio okazis kaj rememorigas pri tiamaj esperantistaj pioniroj. La honora prezidanto de la kongreso estis la subprefekto Paul Bastien, la prezidanto d-ro Bronner.

La nova grupo de Sélestat starigita de profesoro Latour organizis la kongreson. Estis delegitoj de Strasbourg (Hotz, Schwartz), de Colmar (Baumgarten), de Mulhouse (Oftinger), de Sĉiltinĝeim (Guisedein).

Estis anoncite, ke grupo stariĝas en Metz, Verdun, Lure.

La prezidanto de orienta federacio, H. Ferez el Strasbourg, parolis kaj substrekis la viglecon de la movado esperanta ĉe la orientaj francaj provincoj.

Korepondaj kursoj estis gviditaj per franca lingvo de s-ro Ferez, per germana lingvo de s-ro Heinz.

S-ro Vogel, sekretario, raportis pri la antaŭa kongreso okazinta en Colmar.

Do Esperanto disvastiĝis ne nur en Nancy sed ankaŭ en Loreno Kaj en Alzaco.


00000000000000000

En la unua numero (julio 1950) mi tamen trovis sur la frontpaĝo la jenajn liniojn:


" per tiu unua bulteno, mi celas signi la komencon de la tria periodo en la vivo de nia regiona grupo.Oni ne devas forgesi, ke la esperantista vivo de nia regiono komenciĝis en 1903 kaj prosperis ĝis la unua mondmilito de 1914. La milito estis granda bato por la Esperantismo kaj la movado revekiĝis en Nancy nur en 1926. Denove en 1939, la dua mondmilito haltigis la evoluon de nia lingvo, la samideanoj disiĝis kaj Esperanto restis kaŝita kun la interna ideo en la koro de izoluloj. Tuj, post la liberiĝo, rekomenciĝis la klopodoj por restarigi la movadon per kreado de kursoj, kunvenoj, k.t.p. Do ni jam de pluraj jaroj revivigas en tiu regiono la flamon de la Zamenhofa ideo, ni daŭrigas la laboron de la pioniroj de la movado, kaj kiel antaŭe ni opinias necesa bultenon, kies unuan numeron vi nun legas. Jam per la historio de la Esperanto-movado, ni povas konstati, ke la plej granda malamiko de Esperanto estas milito. Tio estas la plej bona signo, ke por prosperi Esperanto bezonas Pacon, ĉar ĝi estas paca ideo. Tiun pacan ideon ni ĉiam klopodos favori kaj disvastigi en nian modestan rondon, esperante iam atingi la tutan terglobon per la kompleta sukceso de Esperanto."

La prezidanto
Eble vi demandos: kiu estis tiam la prezidanto? Nenie en tiu unua bulteno aperas lia nomo.Vi devos, kiel mi, atendi la proksimajn numerojn por eble tion ekscii. Mi mem alvenis en Nancy en septembro 1950, sed mi estis komencanto lerninta Esperanton preskaŭ tri jarojn antaŭe, perkoresponde. Mi korespondis, legis gazetojn, sed tute ne parolis kaj malfacile komprenis la parolatan ligvon. Esperantistojn mi tute ne konis, kaj ne memoras pri la tiama prezidanto.

La bulteno estis "organo de la Orienta Federacio de U.E.F. - Esperantista Grupo de Nancy "

En la dua paĝo,la sekretario de la orienta federacio, nia karmemora Jean Chapellier, kiu dum multaj jaroj estis la federacia sekretario,dankas la komitaton de la Esperanto-grupo de Nancy, kiu bonvolis rezervi lokon en sia bulteno por la Federacio.. La bulteno, trimonata, estos sendita al ĉiuj membroj de la Federacio, kaj la sekretario esperas, ke ĉiuj grupoj kaj izoluloj sendos informojn pri sia agado, por plenigi la bultenon

Ŝajne, informoj kruele mankis por plenigi la bultenon, kiu konsistis el unu sola folio de formato A4, faldita por tiel prezenti 4 paĝojn, kaj la 4 paĝoj ne estis plenplenaj.

Por plenigi la spacon, se ne eluzi la tempon ( franclingve ni dirus " mortigi " ), la bulteno proponis poste kalkuladon, kiu eble interesos vin: speciale nia kasisto preferos eble uzi tiun metodon por multobligi la kotizojn, prefere ol sia kutima komputero! Jen ĝi.
Iom da kalkulo
La Rusoj, kiuj sciis nur adicii nombrojn da unuoj, duobligi kaj duonigi ilin, povis tamen obligi nombrojn per aliaj..

Jen, ekzemple kiel ili faris por obligi 789 per 47:

1/ duobligi 789 oni ricevas 1.578

duonigi 47 oni ricevas 23, restas 1

2/ duobligi .1.578 oni ricevas 3.156

duonigi 23 oni ricevas 11, restas 1

kaj tiel plu.

Por faciligi la kalkulojn ni faru kolumnojn.

duobligi duonigi

789 47 restas 1

1.578 23 restas 1

3.156 11 restas 1

6.312 5 restas 1

12.624 2 restas 0

25.248 1 restas 1

0

Kiam oni ricevas nulon ( 0 ) en la dua kolumno, oni haltigas la duobligadon kaj la duonigadon.

Por fini, ni adiciu ĉiujn nombrojn de la maldekstra kolumno, kies linio enhavas dekstre reston 1:

789 + 1.578 + 3.156 + 6.312 + 25.248 = 37.083

789 x 47 = 37.083
Faru same aliajn obligojn.
En tiu sama numero 1 de " La Informilo ", aperis tamen pluraj aliaj interesaj informoj, malgraŭ la malgranda formato:


  • Ïis la fino de julio, aliĝis al la 35-a universala kongreso en Parizo ( 5-a ĝis 12-a de aŭgusto ) pli ol 2000 personoj.

  • La multaj legantoj de la granda regiona ĵurnalo Est Républicain eldonata en Nancy povis legi, la 17an de junio, la jenan artikolon kun dika titolo: l'Espéranto et le rayonnement nancéien:

"kiel lastan jaron, la aktiveco de la lokaj Esperantistoj altiros en Nancy multnombrajn turistojn el diversaj nacioj: la 26-27 kaj 28an de julio, 90 Danoj kaj Nederlandanoj veturante al la kongreso de Torino kaj 37 Nederlandanoj vojaĝante al la T.J.O. kongreso en Konstanz haltos en nia urbo .La 6an de aŭgusto, denove 90 Amsterdamanoj vizitos nin. La 13an de aŭgusto, du aŭtobusoj, kun 60 Norvegoj, Danoj kaj Svedoj, rehejmiĝante post la 35a universala kongreso de Parizo, alvenos kaj tranoktos en Nancy post vizito de la urbo sub la gvidado de la lokaj samideanoj.

Fine, diversaj lokaj Esperantistoj ĉeestos al ĉiu el la kongresoj en Parizo, Torino kaj Konstanz.

La loka esperantista komitato petas ĉiujn Nancy'ajn samideanojn akompani niajn eksterlandajn gastojn dum ilia restado en nia urbo "

La lokaj gazetoj donos pliajn detalojn ĝustatempe



  • Estis prezentata en Nancy, de la 16a ĝis 25a de junio migranta ekspozicio de la " poŝta muzeo tra Francio ". La lokaj esperantistoj aldonis 2 tabelojn " Esperanto ĉe PTT ", kiuj montris la poŝtmarkojn ĝis tiam eldonitajn kun Esperanto-tekstoj (el Sovetio, Brazilo, Bulgario, Aùstrio), memorigajn poŝt-stampojn pri Esperanto-manifestacioj, oficialajn poŝtkartojn eldonitajn de PTT kun klarigoj en Esperanto.

  • Post traktado inter la lokaj esperantistoj kaj la turisma servo de Nancy, la prezidanto de tiu oficejo akceptis eldoni gvidfolion en Esperanto pri la urbo. Senpage ricevebla.

  • Fine, lasta sed eble plej interesa informo, almenaŭ por nia redaktoro (ĉu li memoras la eventon?) La 2an de majo naskiĝis en Saudrupt (Meuse) Bernard Denis filo de nia (jam!) agema samideano Pol Denis. La edzino kaj la fileto bone fartis. La patro, ĉu ?...


Oktobro 1950. Aperis la dua numero de " La Informilo ".

  • Oni preparu la novan laborjaron laŭ la admonoj de UEA, kiu decidis organizi en la tuta mondo Esperanto-semajnon, inter la 14a kaj la 21a de oktobro. La bulteno donas konsilojn, UFE povas helpi per eldono de materialo: afiŝoj(po 2f), flugfolioj (100 kostas 50f), glumarkoj, poŝtkartoj. Oni malfermu novajn kursojn ĉie kie eblas.

  • Mortis pioniro de Esperanto, Marcel Laignier. Li naskiĝis en Reims, kie, 10 jara knabo, li konatiĝis kun Esperanto (en 1891). Li fondis en Reims la unuan Esperanto-grupon. Poste li helpis rekrei la grupon de Nancy post la unua mondmilito. Pro longa malsano, li ne povis labori kiel li deziris por Esperanto. Li fariĝis honora prezidanto de la nancia grupo. Li mortis 69 jara.

  • La kunvenoj de la esperantista grupo de Nancy okazis la 3ajn merkredojn de ĉiu monato en trinkejo de la strato de Mon Désert (tre proksime de la nuna junular-kulturdomo). Kaj aliaj kunvenoj, sub la nomo " cercle Espéranto ", estis komunaj kun la laborista grupo (SAT) la 1ajn ĵaŭdojn de l'monato.

  • 2 kursoj okazis en Nancy: en la junuldomo, la SAT-gvidanto Petro Louis gvidis ĉiumerkrede kurson por gejunuloj. La junuldomo (tiam la unua kaj sola en Nancy) situis 36 cours Léopold. (Mi mem konatiĝis kun tiu grupo tre baldaŭ post mia alveno, kaj mi komencis tie praktiki parole la lingvon). Dua kurso, okazis en teknika lernejo, 6 rue Clodion.Ĝin gvidis sinjorino Blanche Fondrillon, lernejestrino kaj edzino de la presisto de la " Informilo ". Tria kurso estis antaŭvidita en la porinstruistina seminario.

La federacia sekretario, Jean Chapellier, bedaŭris ke lia alvoko en la unua "Informilo " restis sen eĥo. Kaj li petegis ĉiujn esperantistojn de nia regiono reagi per sugestoj, kritikoj, kaj ĉefe informoj pri la Esperanto-vivo en la diversaj urboj de la federacio.

  • "La Informilo " rekomendis la antaŭmendon al UFE de la nova libro " Retoriko " de profesoro Ivo Lapenna, eldonota novembre. Prezo: 500 tiamaj frankoj.Ĝi rekomendis ankaŭ la aĉeton de " feuillets encyclopédiques de documentation espérantiste ", treege grava dokumentaro franclingva pri ĉio, kio koncernas Esperanton. Prezo de la 11 aperitaj kajeroj: 1500fr; abono al venontaj kajeroj: 500fr.

  • " Heroldo de Esperanto " proponis al novaj abonantoj por 1951 la senpagan ricevon de la 6 lastaj numeroj de 1950.

  • La dua " Informilo " finiĝis per proverboj:

- Espero kaj pacienco kondukas al potenco

- Kie regas la forto, tie rajto silentas

- Neleĝe akirita ne estas profita
Kaj nun , januaro 1951.

  • Frontpage de " La Informilo " n°3 aperis artikolo (anonima), kiu diris, ke mankas komuna kantaro por la esperanto-kunvenoj aŭ -kongresoj. Verdire, la konstato jam datumis de 1939 (tiam okazis " ĉarma " kongreso en Saverne). Sed pro la milito neniu kantaro aperis. Nun en 1951, la nanciaj esperantistoj decidis prepari tiun kantaron.

  • 2a paĝo: la kasisto kasiste alvokis al pago de kotizoj. Ili kostis de 100fr por lernantoj, ĝis 550fr por membroj - jarlibro de UEA, kaj 900fr por abonantaj membroj. Oni povis pagi monate sian kotizon...

  • 3a paĝo: kun la junaj esperantistoj ni festis la Zamenhofan tagon. La festo okazis dimanĉe ekde la 11a horo. En ĉambro de la junuldomo bele ornamita, la esperantistoj festenis bone, ĝoje kaj abunde. Ĉio estis bone preparita kaj bongusta. Oni kantis (jes, malgraŭ la manko de kantaro!), rakontis, ludis teatraĵetojn. La sesa horo, kaj la disiĝo, alvenis tro rapide. Dankon al Petro Louis, la organizinto, kaj al lia skipo de gejunuloj. (Mankis indiko pri la nombro de ĉeestantoj, mi mem partoprenis, ne tre aktive, sed mi ne fidinde memoras pri 12 ĝis 15 personoj.)

  • La esperanto-semajno okazis en Nancy oktobre, 30 afiŝoj estis elmontrataj en grandaj magazenoj, foje estis ekspoziciataj gazetoj kaj libroj en Esperanto. Pluraj artikoloj en la 2 lokaj gazetoj, intervjuo ĉe " Radio-Lorraine ". Fina rezulto: 15 gelernantoj.

  • Krom la jam cititaj kunvenoj en Nancy, oni eksciis pri kunvenoj en Strasbourg, en " Luxhof ", la 1an kaj 3an mardojn de ĉiu monato. Foje eksterlandanoj (Danoj, Norvegoj, Sarlandanoj) vizitis tiujn kunvenojn

  • Ĉe la radio, okazis kurso ĉiuĵaude ĉe "Radio-Paris", ĉiulunde informoj en "Radio-Lille", dimanĉe kaj vendrede ĉe "Radio-Roma", kaj en Berne marde kaj ĵaŭde.


Aprilo 1951 - 4a "La Informilo ".

  • La 43a nacia kongreso de Esperanto preskaŭ okazis en Nancy...

Komence de januaro, la prezidantino de la nancia grupo, s-ino Fondrillon ricevis el UFE proponon okazigi la 43an nacian kongreson en Nancy Pentekoste. Grupa kunveno estis necesa por decidi pri tia organizado. Komuniko al la lokaj gazetoj anoncis la tagordon kun la mencio " eventuale okazigo de la kongreso ". La ĵurnalistoj ofte frandemaj pri sensaciaj eventoj (ĉu " sensacia " estas tro forta vorto ?) tuj anoncis diklitere, ke la kongreso efektive okazos en Nancy. La loka grupo fakte respondis jese al UFE, kaj oni tuj klopodis organizi. La granda salono Poirel estis luita, la liceo Poincaré konsentis gastigi la kongresanojn... Ve! kelkajn tagojn poste alvenis respondo de UFE: la nacia unuiĝo estis kontaktinta samtempe Lyon kaj Nancy, kaj ĝi preferis Lyon! Do la kongreso ne okazis en Nancy.

  • Ĉar mi parolas pri kongresoj, mi menciu ke en 1951 la 36a universala kongreso de Esperanto okazis en Munkeno, la SAT-kongreso en Stokholmo, la katolika kongreso kaj la blindula kongreso ankaŭ en Munkeno kaj la fervojista kongreso en Parizo.

  • Ni jam diris, ke dum julio kaj aŭgusto 1950, Danoj, Norvegoj, Nederlandanoj, Svedoj amase vizitis Nancy survoje al aŭ el diversaj kongresoj.Ĝuste pri tio aperis polemiko en la " Sveda Esperanto-gazeto ": la Svedoj ne trovis la nanciajn esperantistojn en Nancy. La 2 lokaj delegito kaj fak-delegito de UEA (s-roj Fondrillon kaj Chapellier) respondis en la " Informilo " por senkulpigi sin: fakte, post la UK en Parizo s-ro Fondrillon revenis al Nancy per la aŭtobuso de la norvega karavano, kiu kune kun la dana aŭtobuso alvenis en Nancy la 15an de aŭgusto. Ĉar la 2 karavanoj antaŭe anoncis sin, ĉio estis preta por akcepti ilin: hotelo, manĝoj, urbovizito. La Svedoj ne anoncis la daton kaj horon de sia alveno kaj neniu atendis ilin...

  • La esperanto-asocio de Ĉeĥoslovakio eksiĝis el UEA kaj aliĝis al nova internacia ligo de progresemaj esperantistoj...

  • Radio-Sofia elsendis ĉiujn mardojn, vendredojn kaj dimanĉojn dum 15 minutoj en Esperanto.

  • Forpasis Mirinda Ferez, filino de Hubert Ferez, multjara aktiva esperantisto en Strasbourg.

  • Forpasis ankaŭ Norbert Adeline, kiu gvidis (kaŝe) Esperanto-kurson en Nancy dum la milito. La kunvenoj estis sekretaj, ĉu en la hejmo de s-ro Adeline, ĉu ĉe gelernantoj. Post la milito, li reiris al sia naskiĝprovinco Normandio, kie li fariĝis urbestro kaj daŭre aktivis por Esperanto.

Kanto plenigis la 4an paĝon de tiu "La Informilo ": la kanto de l'revido.
Julio 1951 - 5a numero de " La Informilo "

  • La frontan paĝon ornamas bildo pri la triumfarko de Nancy, kaj elvoko pri maja mateno, kiam okazis en la malnova urbo la edziĝo de arkiduko Otto de Habsburg, kun homoj en paradaj uniformoj el tuta Aùstrio kaj el Hungario. Poeziaj linioj, kiuj tamen ne rilatas kun nia federacio. Almenaŭ rekte, sed legu sube ...

  • Naskiĝo: Jean-François, filo de gesinjoroj Henri Collin, kaj nepo de s-ro Louis Collin, eksprezidanto de la Esperanto-grupo de Nancy.

  • La universala kongreso (36a) okazis en Munkeno en 1951.

  • Peresperantaj vojaĝoj: gesinjoroj Fondrillon kaj filino vizitis nederlandajn amikojn en Hilversum dum Pasko, kaj gesinjoroj Chapellier partoprenis la 1an beneluksan kongreson, ankaŭ en Hilversum, sed Pentekoste.

" La Informilo " aldonis : "nia sporta kamarado Colnot, preparas perbiciklan vojaĝon tra Eùropo kun amiko. Li skribis al la UEA-delegitoj loĝantaj en diversaj urboj, kiujn ili deziras viziti " (Sekvis longa listo de urboj en Svisio, Italio, Jugoslavio, Aùstrio kaj Germanio, al kiuj mi efektive skribis. Sed la planita vojaĝo estis multe tro longa por nur dusemajnaj ferioj, do ni mallongigis ĝin kaj ni ne vizitis Svision kaj Germanion; ni devis reveni trajne rekte el Karintio. Rakonti pri tiu vojaĝo estus nun multe tro longe." La Informilo " cetere intencis iom post iom rakonti pri ĝi, sed finfine rezignis ĉar neniam en ĝia 4 paĝoj troviĝis sufiĉe da liberaj linioj. Por mi mem, tiu vojaĝo estis decidiga por la cetero de mia vivo: mi ekbiciklis balbulanta komencanto, mi revenis parolante flue (eble tro flue) ĉar je la kontakto de multaj eksterlandaj esperantistoj mi ekpensis tute en Esperanto. Kaj tre baldaŭ poste mi komencis aktivi por Esperanto Tio estas aŭtune de 1951. Do antaŭ 45 jaroj. Anekdoto iom amuza pri nia vojaĝo kaj la ĉi-supraj linioj pri la habsburga geedziĝo: revene el Jugoslavio, ni retroviĝis en Aùstrio elirantaj el trajno, sen biletoj ĉar tute senmonaj. Mia amiko flue parolis germane. Li rakontis al la fervojistoj kaj doganistoj pri la arkiduka geedziĝo en Nancy. Tute kaptitaj dum longaj minutoj de la rakonto, la Aùstroj forgesis peti ion pri la biletoj!...)

  • Pri la kunvenoj de la grupoj, aperis anoncoj pri la jam cititaj kunvenoj en Nancy kaj Strabourg. Nun ankaŭ en Mulhouse okazis kunvenoj ĉiuvendrede en la popoldomo.

  • Al Bar le Duc transloĝiĝis fervojista esperantisto, s-ro Couperic. Li venis el Vesoul, kie li gvidis kurson. Li kontaktis lokajn samideanojn kun la celo malfermi kurson en Bar.

  • Okazis renkontiĝo inter francaj kaj svisaj esperantistoj en Colmar.la 20an de majo 51, sekve al iniciato de doktoro Bader, prezidanto de la Esperanto-societo Basel. La aranĝon organizis gesamideanoj en Mulhouse, kun ilia prezidanto Albert Liénhardt. Dudeko da personoj partoprenis. Ili matene kune vizitis la faman muzeon " Unterlinden " , posttagmeze sekvis komuna fotografiĝo, promenado tra la pentrinda Colmar kaj gustumado de alzaca vino. Dum la tagmanĝo en " Luxhof ", la prezidantoj Liénhardt kaj Bader laŭvice paroladis, dezirante okazigi estonte pliajn similajn aranĝojn, unue ĉi-somere en Basel kun esperata partopreno de germanoj.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   55


Elŝuti 2.03 Mb.

  • 2/ post la unua granda milito en Loreno kaj Alzaco -1926-1927
  • Laignier
  • Bronner
  • Ferez
  • Est Républicain
  • Oktobro 1950. Aperis la dua numero de " La Informilo ".
  • Aprilo 1951 - 4a "La Informilo ".
  • Fondrillon kaj Chapellier
  • Mirinda Ferez
  • Henri Collin
  • Bader

  • Elŝuti 2.03 Mb.