Unua paĝo
Nia teamo
Kontaktoj
Pri ni

    ĉefpaĝo


1/ apero de Esperanto 1903 1914

Elŝuti 2.03 Mb.

1/ apero de Esperanto 1903 1914




paĝo19/55
Dato15.03.2017
Grandeco2.03 Mb.

Elŝuti 2.03 Mb.
1   ...   15   16   17   18   19   20   21   22   ...   55

1-a trimestro 1977 – 17-a "La Informilo" (10 paĝoj plus faldprospekto: invito al la federacia kongreso en Bar le Duc)

  • nekrologo - Omaĝe al Jean Chapellier - La"ĉevalido de la kongresoj" ne plu ekzistas...Konata esperantisto forlasis nin : Jean Chapellier, kiu mortis la 26-an de decembro 1976 pro koratako. Li estis 69-jara. Oni alnomis lin la "ĉevalido" pro lia vivpovo kaj lia juneco. Sed tamen li estis rigora je la laboro kaj skrupula je aktivecoj, aktivecoj kiuj plej ĝenerale rilatis al Esperanto. Li partoprenis preskaŭ ĉiujn kongresojn internaciajn, naciajn, regionajn, fervojajn kaj filatelajn. Li estis UEA- delegito kaj fervoja fakdelegito en Nancy dum multaj jaroj. Ĉie li alportis bonhumoron kaj komplezemon. Pro tiu sindono li ricevis rekompenson : akademiaj palmoj. Bedaŭrinde, de post kelkaj jaroj li ne plu estis "ĉevalido" kiel en la pasinta tempo. Li suferis pro reŭmatismoj kiuj ek-atakis lin dum la milito. La lastan jaron li retiriĝis ĉe sia filo Michel en Moulin les Metz kaj poste en Vigy. Al tiu-ĉi kaj al lia familio ni kondolencas tutkore. .......Redaktis Blanche kaj Pierre Fondrillon. Al tiuj linioj, verkitaj de geamikoj, kiuj konis s-ron Chapellier ekde lia junaĝo, mi volus tamen aldoni ion, kio pli koncernas nian federacion. Dum jaroj li estis la animo de nia federacio, li estis samtempe kasisto kaj sekretario. "La Informilo", dum la jaroj "50", estis presita de s-ro Fondrillon, kaj s-ro Chapellier dissendis ĝin. Post la morto de la tiama prezidanto, la federacio preskaŭ malaperis, ne plu ekzistis komitato, neniu plu volis esti prezidanto. Tiam, ĉiam sindona, ĉiam afabla ,ĉiam komplezema, s-ro Chapellier daŭre laboris, enkasigis kotizojn, malhelpis la morton de la federacio. Kiam sub prezidanteco de s-ro Boyet kaj poste de s-ro Cuené, ni reorganizis la federacion post 1959, S-ro Chapellier restis nia kasisto. Ĉar "La Informilo" ne plu povis esti presita, li mem tajpis la stencilojn, multobligis kaj dissendis. Li ĉiam aktivis, plej ofte tre diskrete, spite al malbona sanstato. Li restis kasisto ĝis la lasta limo, en 1974. Sed ĝis la pasinta somero, li tamen ankoraŭ helpis: li gvidis perkorespondajn lernantojn. Tiam serio da koratakoj ne plu lasis esperon al ni. Kaj ĉiuj, kiuj konis lin, nun funebras. ..................Jean Paul Colnot, prezidanto.

  • Agadraporto por la jaro 1975-1976 - Ĉu ci-jare la federacio bone laboris, progresis, antaŭenirigis la internacian lingvon ? Estas respondeble per jes kaj per ne, dependas de la flanko rigardita. Unue ĝi pluvivis kaj por iu ajn estaĵo estas tamen la ĉefa afero. Ĝian vivon rimarkigas la starigo de la 35-a federacia kongreso, la okazigo de tri pliaj staĝoj de parolata Esperanto, la naskiĝo de du novaj parolaj kursoj (nome unua-kaj duagrada , trapasado de ekzamenoj, eniro en la nancian fakultaton pri sciencoj, akcepto de eksterlandanoj, partopreno al ekster-federaciaj aranĝoj. Due koncerne la perkorespondan kurson kaj la grupan vivon, estis nur viveto. Pri la nombro de la federacianoj : grava malaltiĝo ! Tamen la staĝoj efikis, ĉar ili permesis pli bonan konon de la lingvo kaj sekve plian kuraĝon por paroli pri ĝi kaj instrui ĝin. Do ne tre bona sed ne malbona. Ni detale vidu : la 35-a kongreso en Epinal kunvenigis 70 samideanojn, kreis novan komisionon por la geknaboj kaj planis la du sekvajn kongresojn.La staĝoj por parolata Esperanto arigis entute ĉirkaŭ 140 personojn. ĉ 45 okaze de la dua, 47 por la tria kaj sama nombro okaze de la kvara ! Sufiĉa sukceso ĉu ne ? Ĝojiga novaĵo estas la starigo de duagrada parola kurso en Toul kaj esperiga sciigo : la komenco de unuagrada en la Bresse...sen forgesi plezurigan informon : triagrada kurso en Bar le Duc. Okazis trapaso de ekzamenoj kun ĉiufoje sukcesoj : 3 atestoj pri lernado, 4 atestoj pri praktika lernado, 1 atesto pri kapableco kaj 1 atesto pri pedagogio. Okaze de la decembra staĝo okazis aliaj ekzamenoj sed ĝis nun ne atingis nin la rezultatoj, sendube ankoraŭ ĉi-foje bonegaj. Ankoraŭ bonega kaj esperiga novaĵo estas, ĉar Esperanto eniris la nancian fakultaton pri sciencoj rilate la "aŭtomatan prilaboradon de tekstoj en la internacia lingvo sub speciala konsidero de la aŭtomata lingvo-traduko" Temas do pri tezo pri aŭtomata lingvo-traduko per Esperanto. Povos esti granda sukceso. Ni laboru kaj esperu...ĉiam ! Pluraj eksterlandanoj estis akceptitaj nome el Nord-Ameriko, Ĉekoslovakio, Hungario, Pollando, Germanio, eĉ prelego de Stefan MacGill el Nov-Zelando okazis sukcese en Bar le Duc. Kelkaj el niaj federacianoj partoprenis en aranĝoj de aliaj federacioj aŭ grupoj Oni scias pri Sarlando, Pollando, nacia franca kongreso. Ĉu aliaj ? Sed ni ne fermu niajn okulojn kaj ni rigardu la ombrajn flankojn. Ili estas tri: la perkoresponda kurso funkcias malpli bone ol dum la aliaj jaroj. La grupa vivo ,krom Bar le Duc, Saint Dié, Strasbourg kie deĵoras nova delegitino, vegetas, se ne diri ne plu ekzistas. La nombro de la federacianoj malaltiĝis el 110 ĝis 87. Temas do pri veraj nigraj punktoj kaj pri ili oni devas paroli kaj sekve preni decidojn. Ĉar sen multaj anoj ne estas multa mono kaj multa agado. Ĉu niaj federacianoj estas forgesemaj por pagi sian kotizon ? Ĉu la kotizoj estas tro altaj ? Ĉu nunaj esperantistoj ne ŝatas la "neŭtralan movadon" ? Ĉu ili pli amas la neneŭtralajn organizaĵojn aŭ tutsimple la izolecon ? Grava afero nepre priparolenda. Tamen ni ne estu tro pesimistaj. Eble nia federacio nun (sed ne por ĉiam ) ne progresas, eĉ regresas, sed Esperanto antaŭeniras en pluraj lokoj. Ĉu nova sango ? Ĉu novaj fortoj ? Kelkaj branĉoj mortis, la trunko fiere staras, jam novaj branĉoj kreskas kaj baldaŭ multaj aliaj. ........ La sekretario : Roger Degrelle

  • Nova statutŝanĝo estas proponita de la prezidanto, kun la celo plibonogi la tekston, faciligi la ricevon de subvencioj, ebligi revenon al la federacio de eksinĝintaj membroj, transformi simplajn abonantojn al respondecaj kaj voĉdonpovaj membroj.


2-a trimestro 1977 – 18-a "La informilo" (8 paĝoj).

  • El nia federacia kongreso en Bar le Duc - Estas malfacile raporti pri tiu-ĉi kongreso, ne ĉar ĝi ne estis kontentiga aŭ malbona, sed kontraŭe ĉar en la vico de niaj kongresoj ĝi estis unu el la plej elstaraj: gesamideanoj- organizantoj en Bar le Duc, bonvolu fermi la orelojn kaj la okulojn !

Unue akceptis nin la urbodomo senpage pruntedonita al nia kongreso: multaj lokoj, allogaj, lumoplenaj, vere komfortaj. Notendas ke unu entenis preskaŭ kompletan ekspozicion pri Esperanto, ĝia historio kaj ĝiaj sukcesoj kaj ke alia ĉambrego ricevis ĉiujn kongresanojn por la prelego kaj la ĝenerala asembleo. Prelego pri R. Schwartz. Valoras diri, ke s-ro Haupenthal el la apuda kaj amika Sarlanda asocio restis racia kaj emocia parolante pri sia majstra amiko. Ni ĝuis pro la bonega stilo, pro la ĝusta tono, pro la ekzakta kunsento inter la racio kaj la emocio. Jes, ĉiu laŭ sia speca spico! Kaj venis la vespero! Kia vespero 80 kantistoj sur la scenejo. Kantoj, skeĉoj, poezi-deklamado, teatro... En la ĉambro pli ol 300 personoj por vidi, aŭdi, ridi, gustumi, aplaŭdi. Ĉar ĉi vespere ni aŭdis bonan poeziaĵon, bonan muzikon, belajn voĉojn, belajn teatrerojn...

" Ĉu mi povas aldoni,...Sen aplaŭdon ordoni...Ke ĉiam meze de ni....Prizorgis ĉies-Denis ?...

Dimanĉe matene, post mallonga sed tamen ripoziga nokto, ni nin retrovis preskaŭ ĉiuj por partopreni en la jara ĝenerala asembleo. Oni multe diskutis post la aŭdado de la agad-kaj kasraportoj unuanime akceptitaj. Sed antaŭe oni renovigis la komitaton. Valoras substreki, ke de nun la porknaba komisiono konsistas el kvar personoj sub la gvidado de s-ro Greiner. Temas pri s-ro Deguines, s-ino Hauser, s-ro Degrelle. Longan vivon kaj viglan agadon al la komisiono. Eniras la komitaton : s-ino Hauser s-ro Deguines, s-ro Vanola. Deĵoras kiel kaskontrolisto s-ro Kubler. Oni devis paroli pri la statutŝanĝoj. Malfacila diskuto pro la malsimilaj opinioj. Tamen finfine la rezulto estis la jena : la nova statutaro estas akceptita ; kelkaj etaj punktoj devos esti plibonigitaj. La ĉefa afero estas, ke, kiu ne deziras esti membro de UFE kaj UEA, povu esti membro de nia federacio, tio por permesi al la plej granda nombro da samideanoj kunligiĝi, kunagadi kaj poste tiuj, kiuj deziras, aniĝos kaj al UFE kaj al UEA. Ĉi-tie gravas aldoni, ke la klopodo de la tuta asocio kaj ties estraro estas instigi ĉiujn membrojn iĝi UFE-kaj UEA-membroj. Restas kelkaj malfacilaĵoj, sed la tempo kaj la ĉies-bonvolo glatigos la tuton. Poste okazis la akcepto far la urbo-konsilantaro Nia prezidanto bone parolis, enŝovante en sian paroladon instigon, por ke unu strato de Bar le Duc ricevu la nomon "Zamenhof". La helpurbestro dankis, bondeziris, gratulis kaj amikiĝis. Kompreneble, esperantistoj ni restas Francoj... La vino (ĉampana mi petas!) kronis la tuton kaj helpis al ankoraŭ pli bona etoso.

Kion aldoni ? Ke la manĝoj en la restoracio estis laŭ la racio sufiĉaj, variaj, allogaj, bongustaj. Ke la vizitojn iom ĝenis malfavora pluvo. Ke ĉiuj prizorgantoj fidele deĵoris ĉiu sur sia tereno. Ke la etoso estis amika, eĉ frata. Ke oni rendevuis en Strasbourg por la proksima jaro. Ke laŭ la kompleta listo, -entenanta ĉiujn sekretariojn!- ni estis 65 Ke mi konservas bonan memoron pri tiu kongreso, esperante la samon por ĉiuj partoprenintoj.

Kaj nun la nova komitato :



Prezidanto :s-ro Colnot (Laxou) - vicprezidanto :s-ro Lienhardt (Mulhouse) – 1-a sekretario :s-ro Degrelle (Nancy) - 2a sekretariino : f-ino Jacquot (Epinal) - Kasisto :s-ro Grossmann (Baldersheim) - Redaktoro : s--ro Denis (Bar le Duc)

Membroj : s-roj Bergerot (Epinal), Deguines (La Bresse), Greiner (Ecrouves), s-inoj Hauser (Vandoeuvre), Nau (Metz), s-roj Vanola (Bar-le-Duc), Voltz (Epinal), Zipfel (Strasbourg),.do 14 personoj). Raportis : Roger Degrelle.

  • Ekzamenoj - Dum la orientfranca Esperanto-federacia kongreso en Bar le Duc Ni okazigis Esperanto-ekzamenojn En la unuagrada sukcesis : 3 personoj el Bar le Duc ((s-ino Camille Denis, f-inoj Isabelle Denis kaj Anne Amblès),kaj unu el Colmar (f-ino Odile Speiĉ).

  • Decembra staĝo - 47 staĝanoj en Nancy, ni estis. sufiĉe multnombraj, ĉu ne ? Kaj ankaŭ laboremaj. Ni multe legis, prononcis, respondis kaj ade ! Ni eĉ manĝis kaj trinkis kompreneble. Alie, kiel labori, ĉefe dum dimanĉo, se oni nek manĝas nek trinkas? Kaj oni povas aserti, ke la manĝoj en la junuldomo allogas kaj plaĉas. Do ĉi-flanke, tute en ordo ! Ĉu vi scias, ke kelkaj trapasis ekzamenojn ? tiuj-ĉi ne nur lernis hejme kaj senĉese sed ankaŭ deziris scii, ĉu la ekzamenanto estas ne tro severa kaj la konoj sufiĉaj. Oni povas jese respondi al ambaŭ demandoj. Vespere iu vojaĝinta samideanino lumbilde kaj...parole rakontis pri sia vizito al Rusujo : vera plezuro kaj por la okuloj kaj por la oreloj. Dankon, sinjorino Grampp ! Dankon ankaŭ al Dominiko, kiu plue spertigis nian, jam lacan, cerbon per amuza kaj lerniga ludo. Se iuj deziras koni tiun ludon, ili estas amike invititaj al la estonta staĝo.

Plie s-ro Colnot parolis pri Zamenhof, dum la vespero al li dediĉita, kaj kantigis nin helpe de surbendigita muziko. Kiel ĉiufoje la etoso ĉarmis, la amikeco sentiĝis kaj la infanoj...petolis, eble tro, sed infanoj estas kaj restas infanoj... Esperante, ke ĉi-tiu raporteto incitos kelkajn pliajn al partopreno en futura staĝo, mi deziras, ke ĉiuj paŝu al plena posedo... R. Degrelle raportis

La staĝo konsistis el 4 kursoj, gviditaj respektive de s-roj Deguines (A1 - 3 gelernantoj), Greiner (A2 - 21), Colnot (B - 10), Degrelle (C - 5). La plej vizitata estis A2 kun cirkaŭ 20 gelernantoj. Ekzamenoj okazis dimanĉe, matene kaj posttagmeze (la kurso A1 tiam ne plu okazis). Dimanĉe posttagmeze, invititaj de la SAT-rondo, ni ĉeestis tre interesan ekspozicion pri Esperanto en la popol-universitato de Nancio. Unuafoje en niaj staĝoj ĉeestis 4 personoj el Metz kaj Thionville, kiuj eklernis Esperanton tute solaj per la metodo "Assimil" 6 monatojn antaŭe kaj jam bonege parolis. Jen opinioj de kelkaj staĝanoj :el s-ro Lucien Deguines (88 - La Bresse): mia ĉefa impreso koncerne la lastan staĝon estas sento de re-kaj pli-vigligo pri Esperanto. Esti loĝinta dum 24 horoj en Esperantujo (eĉ se nur Esperantujeto !) esti pensinta kaj parolinta en Esperanto eĉ se ofte mallerte; esti vivinta kune kun homoj ĉiuj vivigitaj de la sama idealo, eĉ se devenantaj el medioj plej diversaj : ĉio-tio igas min kredi, ke tiu idealo estas ne tiel utopia, kiel iuj foje opinias. El s-ro Gerard Greiner (54 – Ecrouves): pri la staĝo mi tre ŝatis la tre bonan etoson kaj ŝajnis al mi, ke la krokodilantoj estis malmultaj. Malfacila estis la kurso A2, ĉar la kon-niveloj estis tre diversaj malgraŭ la lern-deziro de ĉiuj. El s ino Marianne Muller (67 - Strasbourg): mi multe ŝatis la staĝon en Nancy. Ni estas dankema al vi organizi tiajn staĝojn kaj trovi tiel bonajn instruistojn. El s-ino Oehri (67 - Strasbourg):.o jes ja, tre plaĉis al mi via lasta staĝo ! Ĝi estis plej bonega kaj mi esperas povi ĉeesti la sekvantajn.



  • Eĥoj el Junkerwald

Photo 27
La 9-a kultura semajnfino de la Sarlanda ligo okazis (kiel kutime nun) en la konferencejo "Junkerwald". La kastelon, kun ĝia parko super la lago, mi ne bezonas prezenti al jam multaj el niaj legantoj, kiuj iam ĉeestis tie. Okazis kurso por komencantoj (en kiu ŝajne mankis komencantoj!) gvidita de Karl Burger, tre vigla kurso por progresintoj, gvidita de Günther Becker, kaj prelegserio de William Auld pri la temo "Enkonduko en la originalan literaturon de Esperanto".

Ĉeestis entute...4 akademianoj : prof. Warinĝein, s-roj Roger Bernard, William Auld kaj Reinhard Haupenthal. La nivelo estis tre alta, la prelegoj ege interesaj, la preleganto perfekte interesis sian publikon.



La manĝoj estis tre bonaj, la vingustumado "kun 23 specoj de vino! okazis feliĉe ĝuste antaŭ la enlitiĝo... ni nur bedaŭru ke malpli ol 40 personoj entute ĉeestis, ĉar tiel interesaj aranĝoj certe meritus allogi pli vastan publikon. La tuta prelego-serio de W. Auld estas registrita sur kasetoj. Oni povas pruntepreni ĝin ; (kontraŭ repago de la sendkosto) ĉu al la adreso de SEL, ĉu al la adreso de la orient-franca federacio. J.P. Colnot protokolis

  • El la Hingrie - Amika ripoziga senprograma renkontiĝo okazis en la Hingrie (apud Ste Marie aux Mines) la 21'an de majo. Malgraŭ manko de suno, ni ĝuis la belegan kaj trankvilan valeton kaj trapasis agrablan tagon. Ĉeestis ges. Zipfel, s-ino Muller, s-ino Grampp, s-ino Rueff, f-ino Dietz, s-ino Oehri, la tuta familio Grossmann kaj s-ro Guegeniat (el St Pierre aux Bois apud Villé) novbakita esperantisto, kiu eklernis Esperanto antaŭ 3 monatoj kaj unuafoje aŭdis kaj parolis ĝin. (...Laŭ letero de s-ino Oehri)

  • Nancy - parolaj kursoj: en MJC Philippe Desforges, ni anoncis 2 kursojn fine de oktobro, per 1600 folioj, 50 afiŝoj, 10 komunikoj en la gazetaro. Nur 5 personoj enskribiĝis entute, kaj ĝenerale ili ne povis ĉeesti regule. Ni funkcietis tiel ĝis la fino de decembro, provante konstante varbi pliajn interesatojn sen sukceso. Ni ĉesigis la kurson, invitante la gelernantojn daŭrigi perkoresponde la lernadon. Alia kurso, gvidata de s-ro Degrelle funkcias ĉiumerkrede por 2 knaboj. Du informkunvenoj okazis dum januaro, anoncitaj per 4 gazetkomunikoj kaj 50 afiŝoj por provi starigi novan vesperan kurson en MJC St-Epvre, en la malnova urbo Nancy. Nur 1 persono interesiĝis, kiu aliĝis al la perkoresponda kurso.

  • En Vandoeuvre, en MJC Etoile, s-ro Kraemer gvidis duagradan kurson ĝis la fino kun 2 lernantinoj. Tiam li tranloĝiĝis al Guebwiller. S-ino Hauser gvidas unuagradan kurson kun nur unu lernanto.Kunvenoj: ni provis starigi kunvenojn komunajn por esperantistoj de Vandoeuvre kaj Nancy. Nur unu kunveno okazis dum decembro kun 5 ĉeestantoj. Poste la kunvenoj ne plu povis okazi. Ni anoncis kunvenon en MJC Philippe Desforges, la 30-an de aprilo, al kiu estis ĉeestontaj anoj de la Tespa (teatra grupo de Parizo). 4 personoj ĉeestis, Tespa ne povis veni !

  • Esperanto en la universitato de Nancy – S-ino Marie-Thérèse Mas, asistantino en la scienca fakultato de la nancia universitato, renkontis iam profesoron Frank, el la universitato Paderborn. Li invitis ŝin prezenti dum sciencista seminario en Paderborn novembre, referaĵon pri siaj laboroj pri aŭtomata lingvo-traduko. Ŝi havis eblecon elekti aŭ la germanan lingvon, kiun ŝi tute ne scipovas, aŭ Esperanton. Ŝi elektis Esperanton! Ŝi kontaktis s-ron Degrelle (delegito de UEA en Nancy) por ke li prizorgu tradukon de ŝia (tre malfacila!) teknika tasko. Ŝi eklernis sola kelkajn lecionojn, ni renkontiĝis plurfoje por kontroli ŝian lingvokapablon. Ŝi mirinde legas Esperanto-tekston, kaj ŝia prelego en Paderborn estis sukcesa. Poste ŝi prelegis denove en Hanovro dum sciencista seminario, dum marto. Ŝi partoprenos alian seminarion en Jugoslavio dum junio. Ŝi daŭre lernas por plej baldaŭ scipovi vigle diskuti en Esperanto. La regiona gazeto "l'Est républicain" dediĉis dum aprilo artikolon al tiuj sciencaj esploroj pri aŭtomata lingvo-traduko kaj samtempe pri Esperanto kiel helplingvo.

  • Perkoresponda kurso unuagrada:ĝis la fino de decembro ni dissendis al la regiona gazetaro 30 komunikojn por informi pri tiu kurso. Ni ricevis 48 informpetojn kaj 11 personoj aliĝis al la kurso. Komence de januaro, novaj komunikoj aperis samtempe en 6 diversaj gazetoj, la radio ankaŭ anoncis ĝin. En unu semajno alvenis preskaŭ 100 leteroj! Aktuale, komence de junio ni dissendis entute 73 komunikojn, alvenis 174 informpetoj, 55 gelernantoj aliĝis al la kurso. Dum la lastaj monatoj finlernis nian kurson 7 lernantoj. Duagrada: al nia kurso aliĝis 5 novaj gelernantoj de post oktobro. Ĉar la lernado de tiu kurso estas tre longa (50 lecionoj!) 15 personoj nun laboras en tiu kurso, kiu trejnas nian estontajn aktivulojn J.P. Colnot

  • Toul – la lernantoj pli malpli regule laboras per la libro "por la praktikantoj". Lernantino provis varbi por la koresponda kurso. G. Greiner.

  • La Bresse - En la lernejo, kie mi instruas, mi povis starigi Esperanto-kurson. Ni -pli malpli dekope-kunvenas dufoje en la semajno dum 20 minutoj post la tagmanĝo, kaj laboras per la metodo Ferez. Ni ne skribas sed nur legas, el kaj de-tradukas parolante. Ĉar mi ne volas, ke la geknaboj havu la impreson lerneje esti, mia farmaniero ne estas pedagogie tre ortodoksa..Mi devus neniam miksi la nacilingvon de la lernantoj kaj lingvon lernatan de ili.Sed ne tre gravas... se mi sukcesos interesi ilin kaj ĉefe ilin obstinigi. Ĉar tiu kurso okazas ene de la lernejo, ni anoncis ĝian malfermon al la akademia inspektoro kiel "gvidatan agadon". Lucien Deguines.

  • Metz - Ni havis nian unuan parolan kunvenon la 4an de februaro en Centre culturel Marc Sangnier en Montigny les Metz. Ni estis 7 partoprenintoj. Ni kontaktis diversajn personojn kaj inter ili personojn kiuj petis informojn pri la perkoresponda kurso. Ni aranĝis afiŝojn kaj resumon de la cirkulero pri la perkoresponda kurso. Laŭ s-ino Nau

  • Thionville - Kunvenoj organizitaj de s-ro Lindau okazas la 2-an kaj 4-an merkredon de ĉiu monato en la kulturdomo, kies direktoro estas favora. Dum marto 7 personoj ĉeestis, inter ili s-ino Nourmont-Moom, prezidantino de TEJO kaj eks-ĝenerala sekretariino de UFE, kiu nun loĝas en Luksemburgio, instruante en la liceo de Thionville.. kie ŝi informadas pri Esperanto.

  • Sélestat - Lerninte Esperanton perkoresponde dum 3 ½ monatoj, s-ro Yves Guegueniat, (agregacia instruisto pri beletro) ĵus ekinstruis Esperanton al siaj gelernantoj (en la kadro de la "10% libera tempo por libera aktiveco"). Krome gejunuloj petis lin starigi kurson en la loka junuldomo. Unua kunveno okazis la lan de junio...Bondezirojn al nia nova aktivulo, kiu mem nomas sin "La selestata lokomotivo!"

  • Bar le Duc - ĵus finiĝis la 3a grada kurso, kiu fidele kunvenigis ĉiusemajne de 5 ĝis 7 gelernintojn, 2 el ili intencas trapasi la ekzamenon "atesto pri praktika lernado" okaze de la junia staĝo en Nancy. Cetere 4 membroj de la grupo flugvojaĝos al Reykjavik. Post la federacia kongreso, pri kiu estas aliloke raportite, la organizintoj ricevis "komplimentojn" el diversaj partoprenintoj. Ni aparte menciu la komunikon de "Tespa.".."Ni admiris la bonan organizon de la kongreso kaj la afablan akcepton, de la enloĝantoj. "Tespa" estis gastigata kiel nobela kortego. La teatro-salono estis tre bone ekipita kaj sufiĉe kvalita. Ni ĝojus ĉiam ludi en tiaj kondiĉoj."

  • Nekrologo - la 19an de marto forpasis s-ino Germaine Degrelle, patrino de nia sekretario Roger Degrelle. Ŝi estis 78-jara. Post sia filo, ankaŭ ŝi eklernis Esperanton per nia perkoresponda kurso, antaŭ preskaŭ 20 jaroj. Ŝi estis membrino de nia federacio ĝis la pasinta jaro.

La 17an de aprilo mortis s-ino Marchal, 101-jara, patrino de nia samideanino Andrée Marchal (kiu ofte gvidas parolajn kursojn en Nancy). J.P. Colnot raportis
3-a trimestro 1977 – 19-a "La Informilo" (12 paĝoj)

  • sukcesis nia 5-a staĝo – Ni estis 45. Okazis 4 kursoj: A1 kun s-ino Marchal, 3 lernantoj – A2 kun s-ro Greiner, 9 – B kun s-ro Colnot, 11 – C kun s-ro Degrelle, 10.La staĝoj sekvas unu la alian kaj la nombro de la partoprenantoj estas tre regula. Okazis la kutimaj kursoj, ni parolis, ni multe paroladis ( ni ja staĝumis ĝuste por babiladi!). Vespere g-roj De Zilah kaj f-ino Guimmelly (Metz) prezentis al ni tre interesan muntaĵon aŭd-vidan pri Persepoliso. Dimanĉe

  • okazis ekzamenoj, partoprenis deko da kandidatoj, la ekzamenanto devis peti helpantojn ĉar la 2-a ekzameno postulas pli da tempo. Okazis urbovizito inter du pluvfaloj. Multaj promesis reveni decembre. Raportis J.P. Colnot.

  • Opinioj de staĝanojEl s-ro André Grossmann: la 24/25ajn de junio mi havis la plezuron partopreni la 5-an staĝon de Esperanto. Ĝi konsistis el diversgradaj kursoj. Persone mi partoprenis la C-kurson, kiun lerte gvidis s-ro Degrelle. Ni legis en la libro "Paŝoj al plena posedo". En ĝi ni ĉerpis interesajn legaĵojn, kiuj okazigis viglajn kaj fruktodonajn diskutojn. Ĉiuj parolis nur en Esperanto, kaj tio igis la etoson tre entusiasmiga. Kun plezuro mi povis konstati, ke freŝaj esperantistoj jam flue kaj bone parolas. Ni vivis do dum du tagoj sur verda insulo : Esperantujo. Mi havas la impreson, ke la partoprenantoj de tia staĝo pli aktive kaj pli fervore partoprenas ol dum federacia kongreso. Tial, mi opinias, ke la organizantoj, al kiuj ni estu dankemaj, ja sukcesis tiamaniere interesi kaj allogi la samideanojn. Ni esperu daŭran sukceson al tiaj staĝoj, por la prospero de nia lingvo.

El iu tasko de s-ro Ludwig ("Por la Praktikantoj", kurso B). Ĝis nun mi neniam partoprenis internacian renkontiĝon, do mi ankoraŭ ne vere povas priskribi tian atmosferon. Sed en Nancy mi jam havis unuan okazon por vidi, kio estas ebla per Esperanto, Unue mi estis ravita, kiam mi rimarkis, ke mi komprenis sufiĉe facile, kiam la aliaj kurspartoprenantoj parolis. Sed ne nur kiam la kurspartoprenantoj, ankaŭ la spertaj esperantistoj parolis...mi ofte facile povis kompreni.

Pro tio ke mi lernis la lingvon perkoresponde kaj ĉar mi neniam aŭdis paroli ĝin,mi iom timis ne bone kompreni aŭ malbone prononci. Tute ne, ankaŭ tio ne estis malfacilaĵo. Plie mi multe ĝojis pro la atmosfero dum la staĝo, kie homoj, kiuj ne sin konis reciproke, tuj komencis paroli unu kun la alia, eĉ kiam oni iom timis paroli. La konkludo estas demando : kiam la venonta staĝo ? El s-ro J. Lindau (Thionville) kurso C: "Mi diru, ke la staĝo estis tre agrabla kaj plaĉis multe al mi..." El f-ino Elisabeth Rummel (Phalsbourg) kiu unuafoje konatiĝis kun Esperanto en kurso A1: "je garde un excellent souvenir de ce stage et espère participer au proĉain".



  • Sukcesoj en la ekzamenoj – Ĉi-jare multaj trapasis sukcese plurajn ekzamenojn. Okaze de niaj du lastaj staĝoj, en la "atesto pri lernado", 12 sukcesintoj, kaj en la "atesto pri praktika lernado", 6 sukcesintoj..

  • "La Informilo" – Informoj estas prokrastitaj: ni atingas 12 paĝojn. Ĉar Pol Denis devas zorgi tute sola pri la tuta fabrikado kaj dissendo de la bulteno, ĉar la paĝnombro ne povas senĉese pligrandiĝi pro tempa kaj financa limigoj, ni devas prokrasti diversajn artikolojn ĝis la venonta "La Informilo".

  • Aùtuna varbadkampanjo – kunlabore kun UFE, ni agados dum oktobro pri Esperanto-semajno. Ni esperas, ke sekve kursoj ĉie ekfloros en nia regiono. Cirkuleroj estis dissenditaj de UFE.

  • Saint Dié - Nia grupo (sep viroj kaj kvar virinoj) fartas bone. Ĉiun semajnon ni daŭrigas la studon de la internacia lingvo per la "Junulkurso" por la virinoj, kaj per la "Nova racia kurso" por la viroj. Krome ni partoprenas al la "Esperanto-semajno". Ni organizos Esperanto- ekspozicion en nia lokalo "les amis du rail" En apuda ĉambro okazos regule "kurseto" 10 minuta por 6 aŭ 8 personoj, esperante tial instigi interesulojn al plua lernado. M. Godart

  • Thionville - Mi sukcesis informi pri Esperanto en la liceo, kie mi instruas, kaj mi devas diri ke, mirinde, la lernantoj estis tre interesitaj. Mi parolis pri tio nur enkadre de miaj oficialaj kursoj pri filozofio-kaj eĉ laŭ peto de la lernantoj mem. Ek de tio sekvis, ke mi devis fari kursojn por kelkaj el ili. Sed ĉiuj miaj lernantoj devas trapasi la abiturientan ekzamenon, kaj do havas malmulte da tempo por eksteraj aktivaĵoj, tamen multaj serioze interesiĝis. Multaj aĉetis lernolibron (en unu el la klasoj preskaŭ ĉiuj!). Mi konstatis, ke la lernantoj parolis al siaj amikoj pri Esperanto, la estroj tute pozitive akceptis, ke mi faru tiujn kursojn, la etoso kaj la tereno estus do favoraj, mi tre esperas, ke mi restos en la sama liceo venontjare. C. Nourmont-Moon

  • Sélestat - S-ro Yves Guegueniat (agregacia instruisto pri beletro, lernanto de nia supera perkoresponda kurso) sendis la jenan leteron, kiu aperis en la gazeto "Le Monde" la 15-an de junio: "un professeur agrégé de lettre écrit: .espérantiste débutant, je viens d'assimiler en trois mois les bases de l'Espéranto c'est à dire la partie théorique complète, plus 2000 racines. Je regrette de ne pas avoir commencé plus tôt l'étude de la "Lingvo internacia" (je ne traduis pas... vous avez compris). Je pense qu'au XX ème siècle il n'y a pas d'humanisme véritable sans l'Espéranto. Cette langue est vivace et dynamique: elle correspond à un besoin réel. Elle a survécu à de nombreuses persécutions. Elle se développe avec insolence, au nez des Etats et des lobbies qui la boudent puérilement. Il me semble aujourd'hui peu réaliste -pour ne pas dire arriéré- de vouloir se borner, ou se résigner, pour communiquer, aux langues à prétention hégémonique : l'anglais le russe, le ĉinois, etc... En dépit des boycottages nationalistes, l'Espéranto vivra.... Je mettrai, pour ma part, le meilleur de moi-même dans l'étude et la diffusion de la seule vraie langue internationale. Je crois en l'Espéranto. Y.G.

Post sia edzo, s-ino Guegueniat siavice eklernos Esperanton por ĝin instrui en sia liceo. La intereso por Esperanto estas grandega en la liceo de Sélestat, instruistoj pri historio kaj geografio esperas per ĝi ricevi dokumentojn el la tuta mondo.

Unuagrada kurso malfermiĝos en oktobro, kaj en la liceo, kaj en la junuldomo.



  • Nancy - En la centra junuldomo Philippe Desforges vesperaj kursoj okazos ĵaŭde je la 18a30 kaj je la 20a30 ek de la 27a de oktobro. En Vandoeuvre en MJC Etoile kurso okazos je la 16a horo.

  • Munster – S-ro Ludwig (instruisto pri germana lingvo) tre baldaŭ malfermos kurson en la liceo.

1   ...   15   16   17   18   19   20   21   22   ...   55


Elŝuti 2.03 Mb.

  • Greiner
  • Degrelle
  • Muller
  • Kraemer
  • Colnot Toul – la lernantoj pli malpli regule laboras per la libro "por la praktikantoj". Lernantino provis varbi por la koresponda kurso. G. Greiner
  • Marchal
  • De Zilah
  • Colnot . Opinioj de staĝanoj – El s-ro André Grossmann
  • Lindau
  • Nourmont -Moon Sélestat - S-ro Yves Guegueniat

  • Elŝuti 2.03 Mb.